Avusturya’da Yaşayan Türk Ortak Türkiye Şirketinden Temettü Alırsa Vergi Ne Kadar? Anlaşma m.10 ve 2026 Stopajı

Avusturya’da yaşayan Türk vatandaşı, Türkiye’deki limited veya anonim şirkete ortaksa kâr dağıtımı sırasında ne kadar vergi kesileceğini ve Avusturya’da tekrar vergi çıkıp çıkmayacağını öğrenmek ister. En önemli hukuki ayrım, gerçek kişi hissedar ile Avusturya’da kurulmuş ve Türk şirketine doğrudan iştirak eden kurumsal hissedar arasında vergi anlaşmasının farklı üst sınırlar koymasıdır.

Bu rehber 29 Ekim 2026 itibarıyla Türkiye–Avusturya 2008 ÇVÖA m.10 ve m.22, Gelir İdaresi Başkanlığının 9286 sayılı Karara ilişkin açıklaması, GVK m.75 ve m.94 ile KVK m.15 ve m.30 dayanaklarıyla hazırlanmıştır. Genel vergi anlaşması yazısından farklı olarak sadece Türkiye’den Avusturya mukimi ortağa yapılan temettü/kâr payı dağıtımı hedeflenmiştir.

Kısa Özet

1. Avusturya’daki ortak ve Türkiye’deki şirket iki ayrı vergi statüsüdür

Avusturya’da sürekli yaşayan bir kişinin Türkiye’deki anonim veya limited şirketten kâr payı alması halinde, şirketin vergilendirilmesiyle ortağın temettü gelirinin vergilendirilmesi birbirinden ayrılmalıdır. Şirketin ticari kazancı Kurumlar Vergisi Kanununa tabi olabilir; kâr dağıtımı kararı alınıp ortaklara ödeme yapıldığında gelir türü ve stopaj yönünden ayrıca inceleme gerekir. Türk vatandaşlığı ile Avusturya’da vergi mukimi olmak aynı hukuki olgu değildir. Türkiye–Avusturya Çifte Vergilendirmeyi Önleme Anlaşmasının 4. maddesi mukimlik ölçütlerini; 10. maddesi temettü gelirlerinin ülkeler arasında vergilendirilme yetkisini düzenler. Türkiye’deki şirketin ortaklar listesinde kişinin adının yazması, bu kişinin bütün dünya gelirleri yönünden otomatik Türk tam mükellef sayılması anlamına gelmez. Avusturya’da fiilen yaşayan Türk vatandaşı bakımından mukimlik belgesi ve iki ülkedeki bağlar incelenmelidir. Bir gerçek kişi hissedarla Avusturya’da kurulmuş bir sermaye şirketinin Türk iştirakten kâr payı alması da aynı vergi oranına tabi olmak zorunda değildir. Bu ayrımın doğru kurulması gereksiz vergi kesintisi veya eksik stopaj riskini önler.

2. 2008 Türkiye–Avusturya Anlaşması m.10 nasıl okunmalıdır?

Türkiye ile Avusturya arasında 28 Mart 2008’de imzalanan ve 2009’da yürürlüğe giren gelir vergileri anlaşmasının 10. maddesinin birinci fıkrası, bir akit devletteki şirketin diğer devlette mukim kişiye ödediği temettünün alıcı devletçe vergilendirilebileceğini belirtir. İkinci fıkra ise temettüyü ödeyen şirketin mukim olduğu devlete de vergileme yetkisi tanır; ancak belirli üst sınırlar koyar. Burada ‘vergilendirilebilir’ ifadesi iki ülkenin iç hukukunda hangi vergilerin kendiliğinden doğduğunu tek başına belirlemez, devletlerin anlaşmayla üstlendikleri sınırı gösterir. Bu nedenle önce Türk mevzuatı uyarınca kâr payı stopajının doğup doğmadığı saptanır, sonra anlaşmanın yararlanıcıya tanıdığı daha elverişli oran varsa hukuki şartları değerlendirilir. Anlaşmanın m.10/2-b bendinde Türkiye kaynaklı temettü için %5 ve %15 şeklinde iki ayrı üst sınır bulunur. Hangisinin geçerli olacağı gerçek kişi veya şirket sıfatına, pay oranına, yararlanıcı statüsüne ve Avusturya’da muafiyet koşuluna bağlıdır. Vergi oranı, yalnızca ortağın pasaportuna göre seçilmez.

3. 2026 Türkiye iç hukukunda kâr payı stopajı: %15

Gelir İdaresi Başkanlığının 22 Aralık 2024 tarihli duyurusunda, 9286 sayılı Cumhurbaşkanı Kararıyla Gelir Vergisi Kanunu m.94 ve Kurumlar Vergisi Kanunu m.15 ve m.30 kapsamındaki kâr payı tevkifat oranlarının %10’dan %15’e yükseltildiği açıkça bildirilmiştir. 2026 itibarıyla bu düzenlemeye göre genel iç hukuk stopaj oranı %15’tir. Temettü ödemesinde daha düşük bir anlaşma oranı uygulanabiliyorsa bunun kanuni ve belgesel koşulları ayrıca aranır. Bir Türk limited şirketinin Avusturya’da yaşayan gerçek kişi ortağına ödediği kâr payında, şartları oluşmadan %5 kesinti yapılması doğru değildir. Aynı şekilde Avusturya mukimi kurumsal ortağa yapılan ödemede de yalnız şirket sıfatına bakılarak %5 uygulanmaz. Verginin kesilmesi, dağıtımın muhasebeleştirilmesi, beyanı ve vergi sorumlusunun yükümlülüğü doğru belgeye dayanmalıdır. Kâr payının dağıtım yılı ile ticari kazancın elde edildiği hesap dönemi de farklı olabilir. Oran değişikliklerinde kar dağıtımının gerçekleştiği tarih esas alınarak ilgili dönem mevzuatı denetlenmelidir.

4. Viyana’da yaşayan gerçek kişi ortak için anlaşma üst sınırı %15

Türkiye–Avusturya Anlaşması m.10/2-b(ii), Türkiye kaynaklı temettünün m.10/2-b(i) kapsamındaki özel şirket koşullarına girmeyen hallerinde, brüt temettü üzerinden %15 üst sınırı düzenler. Avusturya’da mukim bir gerçek kişi, doğrudan yüzde otuz veya yüzde altmış şirket payına sahip olsa bile salt bu pay yüzdesi nedeniyle özel %5 kurum oranına hak kazanmaz; çünkü m.10/2-b(i) yararlanıcının şahıs ortaklığı dışındaki bir şirket olmasını şart koşar. Gerçek kişilerin yüksek miktarlı ortaklığıyla Avusturya mukimi kurumların en az %25 doğrudan iştirak koşulu hukuken farklıdır. Türk iç hukukunda da 9286 sayılı Karar sonrası genel stopaj %15 olduğundan, gerçek kişi örneğinde yalnız anlaşmadan hareketle %5’e inen otomatik avantaj yoktur. Buna karşılık Avusturya’da ödemenin kişisel gelir olarak beyanı ve Türkiye’deki verginin mahsup edilmesi Anlaşma m.22/1-b üzerinden ayrıca değerlendirilir. Temettünün brüt ve net tutarını ayırmak, hangi vergiyi hangi devlette değerlendireceğini anlamak açısından önemlidir.

5. Avusturya mukimi şirket hangi koşullarla %5’lik üst sınırdan yararlanır?

Anlaşma m.10/2-b(i), temettünün gerçek yararlanıcısının Avusturya mukimi bir şirket olması ve bu şirketin dağıtımı yapan Türk şirketinin sermayesinin doğrudan en az %25’ine sahip bulunması şartlarını getirir. Ayrıca Türkiye kaynaklı temettünün Avusturya’da vergiden istisna tutulması koşulu metinde açıkça bulunur. Bu üç ana unsur birlikte oluşmadan %5 üst sınırı kendiliğinden uygulanamaz. Örneğin Avusturya şirketi Türk şirketindeki doğrudan payını %20 düzeyinde tutuyorsa yalnız grup içindeki başka şirketleri üzerinden daha yüksek ekonomik kontrole sahip olduğunu söylemesi anlaşma hükmünün doğrudan iştirak şartını karşılamaz. Bir Türk gerçek kişisinin Avusturya’da kurduğu GmbH üzerinden iştirak etmesi halinde gerçek yararlanıcının kim olduğu ve istifadenin maddi şartları incelenir. Şirketin adının GmbH olması, Avusturya’da vergi mukimliği ve kâr payı muafiyetinin bütün koşullarının kesin gerçekleştiği anlamına gelmez. Anlaşmanın ek Protokolünde Avusturya yetkili makamının muafiyete ilişkin şartları teyit edeceği ayrıca belirtilmiştir. Belgeler dağıtım öncesinde hazırlanmalıdır.

6. Doğrudan %25 iştirak ile dolaylı kontrol aynı değildir

Anlaşmanın m.10/2-b(i) alt bendi, Avusturya mukimi şirketin temettü dağıtan Türk şirketinin sermayesinde doğrudan en az %25 pay sahibi olmasını arar. ‘Doğrudan’ ibaresi, başka tüzel kişiliklerden oluşan bir şirket zincirinin otomatik olarak aynı payı oluşturmadığını gösterir. Bir Avusturya GmbH’si Türk holdinginin %30’una, Türk holdingi de temettü dağıtan Türk şirketinin %100’üne sahip olabilir; bu yapı ile Avusturya GmbH’sinin dağıtım yapan şirkette doğrudan %30 paya sahip olması aynı hukuki yapı değildir. Şirketler topluluğunda vergi anlaşması uygulaması, yalnız nihai ekonomik yararlanıcı iddiasından hareketle koşulsuz belirlenmez. Ticaret sicili kayıtları, pay defteri, genel kurul kararı ve dağıtımın hangi ortaklara yapıldığı doğrulanmalıdır. İştirak tarihleri ve ortaklık oranının ödeme anında nasıl olduğu açıkça gösterilmelidir. Vergi anlaşmasındaki üst sınırın uygulanması için gerçek yararlanıcılık ve Avusturya’daki muafiyet şartı da ayrıca gereklidir. Sadece yüzde yirmi beş eşiğinin sağlanması yetmez.

7. Avusturya’daki iştirak kazancı muafiyeti neden ayrıca belgelenir?

Anlaşmanın m.10/2-b(i) hükmü, Türkiye’den ödenen temettünün Avusturya’da vergilendirmeden istisna olmasını %5 üst sınırının koşullarından biri yapmıştır. Bu konu, yalnız Türk ticaret sicilinden veya kâr dağıtım kararından anlaşılmaz. Avusturya Vergi İdaresinin ilgili iştirak kazancının Avusturya iç mevzuatı bakımından muafiyet koşullarını taşıdığına ilişkin statüsü önemlidir. Anlaşmanın eki olan Protokolün 1. maddesi, Avusturya yetkili makamının 10/2-b(i) bakımından temettü muafiyeti şartlarının mevcut olup olmadığını teyit edeceğini belirtmektedir. Bu nedenle indirimli stopaj arayan kurumsal yararlanıcının Avusturya’daki hukuki pozisyonunu kanıtlayan belgeleri önceden elde etmesi gerekir. Bazı özel Avusturya kurumlar vergisi kurallarının uygulanıp uygulanmadığı ayrıca Avusturya hukukuna göre değerlendirilir. Türk vergi sorumlusu yalnız karşı taraftan gelen imzasız ‘biz muafız’ e-postasını yeterli kabul ederse hukuki risk doğabilir. Mukimlik, gerçek yararlanıcılık, doğrudan pay ve muafiyet teyidi ayrı belge grupları olarak saklanmalıdır.

8. Mukimlik belgesi olmadan anlaşma uygulanabilir mi?

Gelir İdaresi Başkanlığının Çifte Vergilendirmeyi Önleme Anlaşmalarında mukimlik belgesine ilişkin 3 No’lu Sirküleri, anlaşmalardan yararlanmak isteyenlerin mukim oldukları ülkenin yetkili makamından tam mükellefiyetlerini gösterir mukimlik belgesi almaları gerektiğini açıklar. Bu nedenle Avusturya’da adres kaydı bulunması veya oturma izni taşınması tek başına anlaşmanın uygulanacağı vergi mukimliği sıfatını kanıtlamak için yeterli görülmemelidir. Avusturya vergi makamınca düzenlenen mukimlik belgesinin ilgili dönem ve kişi için alınması önemlidir. Gerçek kişi ile GmbH gibi tüzel kişinin mukimlik belgesi birbirinin yerine kullanılamaz. Kâr dağıtan Türk şirketi belgeleri, kesinti ve vergi idaresine karşı sorumluluğu çerçevesinde muhafaza etmelidir. Çeviri veya tasdik ihtiyacı belgenin niteliğine ve Gelir İdaresinin uygulanabilir açıklamalarına göre ayrıca değerlendirilir. Anlaşma oranının mevcut olduğunu gösteren hukuk kuralıyla o orana hak kazanıldığını ispatlayan belge ayrı meselelerdir. Hak sahibinin gerçek yararlanıcı konumu da belgelenmelidir.

9. Temettünün gerçek yararlanıcısı kimdir?

Anlaşma m.10/2’nin düşük oran sınırları, temettünün gerçek yararlanıcısına ilişkin koşul içerir. Ödemenin havale edildiği banka hesabının sahibiyle gelirin üzerinde nihai hak ve tasarruf yetkisine sahip kişinin mutlaka aynı olduğu varsayılmamalıdır. Özellikle Avusturya’da kurulmuş ancak ticari varlığı ve gelir üzerinde tasarruf yetkisi tartışmalı olan bir aracı şirketin temettü gelirini kısa süre sonra başka kişiye aktarması, anlaşmanın gerçek yararlanıcılık şartı bakımından inceleme gerektirir. Hukuki analizin konusu şirketin hiç faaliyeti olmadığı yönünde genel bir kanaat değil, gelir üzerindeki hak, sözleşmesel yükümlülükler, pay ilişkileri ve belgelerdir. Türk şirketinin pay defteri, Avusturya tüzel kişinin temsil yetkisi, kâr dağıtım kararı ve banka dekontları birlikte incelenebilir. %5 istisnai üst sınırının uygulanması için gerçek yararlanıcılık, doğrudan asgari pay ve Avusturya muafiyeti şartlarının tamamı önemlidir. Sadece adreste Avusturya yazmasıyla ilgili anlaşma hükmü uygulanmamalıdır. Dar mükellef ortak ile temsilci hesabı ayrıştırılmalıdır.

10. Limited ve anonim şirkette kâr payı hukuken ne zaman doğar?

Bir Türk anonim şirketinin kâr dağıtma işlemi ile ortağın şirkette pay sahibi olması aynı hukuki sonuç değildir. Türk Ticaret Kanunu m.507, pay sahibinin kâr payına katılma hakkını; m.508 ve m.509 ise bu hakkın hesaplanmasına ve dağıtılabilir kâra ilişkin esasları düzenler. Kanuni yedek akçeler ve kâr dağıtım kararlarının şirket hukukundaki şartları ayrıca değerlendirilir. Limited şirketlerde kâr payı dağıtımı bakımından TTK’nın limited şirket hükümleri önem kazanır; pay devri, genel kurul iradesi ve finansal tablolar kontrol edilmelidir. Bir şirketin kâr elde etmesiyle o kârı ortaklara fiilen dağıtması arasında vergi ve özel hukuk bakımından fark vardır. Kâr dağıtılmayan dönemde ortak yalnız şirketin varlığı nedeniyle temettü tahsil etmiş sayılmaz. Anlaşma m.10’daki vergilendirme sınırına geçmeden önce neyin kâr payı olduğu ve ödemenin hangi hesap dönemine ilişkin gerçekleştiği saptanmalıdır. Ortaklara borç ödemesi, hizmet bedeli veya sermaye iadesi olarak yapılan transferlerin temettü ile karıştırılması hukuki nitelendirmeyi değiştirir.

11. GVK m.75 ve m.94 ile KVK m.15–30 arasındaki ilişki

Gelir Vergisi Kanunu m.75, menkul sermaye iradı kapsamındaki kâr payı gelirlerini düzenler. GVK m.94, belirli ödeme türleri bakımından vergi tevkifatını; Kurumlar Vergisi Kanunu m.15 ve m.30 ise kanundaki kurumlar ve dar mükellef kurumsal alıcılarla ilgili kesinti sistemini düzenler. Türkiye’de bir gerçek kişiye yapılan dağıtımla Avusturya’da mukim şirketin Türk iştirakinden temettü alması vergisel statü bakımından aynı değildir. 9286 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı her üç kesinti düzenlemesindeki ilgili kâr payı oranını %15’e yükseltmiştir. Bununla birlikte vergi anlaşması uyarınca sınırlama uygulanması mümkünse daha elverişli anlaşma hükmü ayrıca değerlendirilir. Türkiye’de şirketin elde ettiği kurum kazancından ödenmiş kurumlar vergisi, ortak düzeyindeki temettü stopajının aynısı değildir. Kurum kazancının ticari vergi matrahı, dağıtılabilir net kâr ve brüt temettü üç farklı sayısal kavramdır. Şirket muhasebesinde dağıtım kaydı, karar tarihi ve ödenen gerçek tutar birbiriyle tutarlı olmalıdır.

12. 100.000 avro temettü örneği: %15 ile %5 arasındaki fark

Varsayımsal örnekte Türk şirketi brüt 100.000 avro karşılığı temettü dağıtmaya karar vermiş olsun. Avusturya mukimi gerçek kişi hissedar için Anlaşma m.10/2-b(ii) üst sınırı %15’tir; Türk iç hukuku genel oranı da %15 olduğundan brüt tutarın %15’i üzerinden kesinti hesabı yapılır. Aynı brüt tutar, Türkiye’deki dağıtımı yapan şirkette doğrudan en az %25 paya sahip Avusturya mukimi kurumsal yararlanıcıya ödeniyor ve Avusturya’daki muafiyet dahil özel şartlar oluşuyorsa anlaşmanın %5 üst sınırı gündeme gelir. Aradaki fark brüt 100.000 üzerinden 10.000 vergi birimidir. Bu örnek, bütün kurumsal ortaklara otomatik %5 uygulanacağını kanıtlamaz; şartlar gerçekleşmezse m.10/2-b(ii) genel %15 sınırı önemini korur. Verginin fiilen hangi para biriminde beyan edilip ödeneceği, ödeme ve beyan anındaki Türk vergi kurallarına bağlıdır. Bu nedenle örnek yalnız oran farkını göstermektedir; gerçek ödeme için net ve brüt tutarlar ayrı hesaplanır.

13. Gerçek kişi ortağın Avusturya’daki çifte vergilendirme giderimi

Türkiye–Avusturya Vergi Anlaşmasının m.22/1-b hükmü, Avusturya mukiminin anlaşma m.10/2 uyarınca Türkiye’de vergilendirilebilen temettüsünde Türkiye’de ödenen verginin Avusturya vergisine mahsup edilmesini düzenler. Mahsup, aynı gelir yönünden Avusturya’da hesaplanan verginin bu gelire düşen kısmını aşamaz. Bu sistemin doğru uygulanması için brüt kâr payı, Türkiye’de kesilen vergi, elde etme tarihi ve Avusturya iç hukukundaki beyan ve hesap bilgileri karşılaştırılır. Gerçek kişi ortak açısından ‘Türkiye’de stopaj kesildi, Avusturya’da hiçbir vergi beyanı olmaz’ önermesi anlaşmanın m.22/1-b hükmüyle bağdaşmaz. Buna karşılık ‘aynı tutar her iki ülkede tam vergiye tabi tutulur, mahsup hiç yoktur’ demek de doğru değildir. Avusturya’daki hukuki yükümlülüklerin yerine getirilmesi için o ülkedeki vergi makamına sunulacak belge seti farklı olabilir. Türkiye’deki stopaj dekontu ve şirket dağıtım kararı düzenli saklanmalıdır. M.22’nin taşınmaz satışına ilişkin değerlendirmesiyle temettüye ilişkin özel mahsup bendi karıştırılmamalıdır.

14. Avusturya şirketi için m.22/1-c iştirak muafiyeti

Anlaşma m.22/1-c, m.10/2-b(i) anlamındaki Türkiye kaynaklı temettünün Avusturya mukimi bir şirkete ödenmesi halinde, Avusturya’nın iç hukukundaki ilgili koşullarla birlikte istisna rejimini düzenler. Bu hüküm, gerçek kişi ortağa ilişkin m.22/1-b mahsup yönteminden ayrıdır. Avusturya şirketinin doğrudan en az %25 iştirakinin ve m.10/2-b(i) şartlarının varlığı, ilgili istisna analizinin temelidir. M.22/1-c, Avusturya iç hukukundaki belli asgari iştirak şartlarının anlaşma hükmünün genel karakterini değiştirmeden uygulanmasına ilişkin özel metin içerir. Ayrıca Protokol, Türkiye’de %5 oranı uygulanırken Avusturya makamının ilgili muafiyet koşullarını teyit etmesini öngörür. Dolayısıyla kâr dağıtan Türk şirketi, yalnız Avusturya mukimi kurumsal ortak var diye doğrudan %5 kesinti uygulamamalıdır. Şirketin statüsü, gerçek yararlanıcılığı, pay oranı ve Avusturya vergisel muafiyeti belgelenmelidir. Kurumlar arasında temettü ve tasarruf yetkisi farklı sözleşmelerle düzenlenmişse bunlar da incelenmelidir.

15. Türkiye’de işyeri veya sabit yer varsa m.10/5 istisnası

Türkiye–Avusturya Anlaşması m.10/5, temettünün gerçek yararlanıcısının ödeyen şirketin bulunduğu devlette işyeri veya sabit yer aracılığıyla faaliyet göstermesi ve temettüye kaynaklık eden iştirak hakkının bu işyeri ya da sabit yerle fiilen bağlantılı olması durumunda, m.10/1–2 hükümlerinin uygulanmayacağını düzenler. Bu durumda anlaşmanın ticari kazançlara ilişkin m.7 veya ilgili serbest meslek hükümleri gündeme gelebilir. Bu istisnayı kullanırken yalnız Avusturya ortağın Türkiye’ye seyahat etmiş olması veya burada banka hesabının bulunması yeterli değildir. İştirak hakkının somut işyeriyle bağlantısı incelenmelidir. Avusturya’da faaliyet gösteren bir firmanın Türkiye’de şube veya daimi temsil yoluyla çalışması, Türkiye iştirakinden doğan temettünün hangi varlığa bağlı olduğu sorusunu önemli hale getirir. %5 ve %15 üst sınırlarının her işyeri bağlantılı olayda aynı biçimde uygulanacağını söylemek bu nedenle yanlıştır. Kurumsal sözleşmeler, muhasebe kayıtları ve işyeri niteliğinin belgeleri birlikte değerlendirilir.

16. Türkiye’de stopaj uygulanmadan önce hangi belgeler toplanır?

Bir Türk şirketi Avusturya mukimi ortağına temettü dağıtacaksa öncelikle güncel ortaklar ve pay defteri kayıtları, kâr dağıtımına yetkili organın kararı, ilgili hesap dönemi ve dağıtılabilir kâr tablosu temin edilir. Alıcı gerçek kişiyse Avusturya mukimlik belgesi ve gerçek yararlanıcılık durumu; kurumsal alıcıysa bunlara ek olarak Avusturya şirketinin tüzel kişiliği, doğrudan iştirak oranı ve m.10/2-b(i) için Avusturya vergisel muafiyet koşullarının teyidi ayrı hazırlanır. Brüt temettü, Türk stopajı ve net gönderim tutarı ödeme belgesinde ayrıştırılmalıdır. Anlaşma hakkını kanıtlama amaçlı belgelerin çeviri ve tasdiki Gelir İdaresinin düzenlemelerine göre kontrol edilir. Banka transferlerinin kâr dağıtım kararıyla uyumlu olması önemlidir. Türkiye’de kesilen verginin Avusturya’da mahsup veya istisna bakımından ileri sürülmesi için resmi vergi ödeme ve kesinti kanıtları saklanmalıdır. Uyuşmazlıkta eksik kesintiyle sorumlu vergi sorumlusunun ve fazla kesintiye maruz kaldığını ileri süren alıcının başvuru yolları farklı olabilir. Her iki tarafın kayıtları mutabık tutulmalıdır.

17. Fazla veya eksik temettü stopajı çıkarsa hukuki inceleme

Avusturya mukimi alıcıya yapılan dağıtımda uygulanan stopajın doğru olup olmadığı konusunda uyuşmazlık çıktığında ilk adım şirketin kullandığı oranla bu oranın hukuki gerekçesini karşılaştırmaktır. Gerçek kişi alıcıda %15, Avusturya mukimi kurumsal yararlanıcıda ise şartları oluşursa %5 ihtimali doğrudan anlaşma m.10/2-b metninden değerlendirilir. Kurumsal yararlanıcının %25 doğrudan iştirakinin veya Avusturya muafiyet koşulunun eksik olması halinde ayrı bir vergi riski gündeme gelir. Vergi dairesinden gelen yazı, tarhiyat veya ceza ihbarnamesi mevcutsa bunların tebliğ tarihi ve uygulanan vergi usul hükümleri ayrıca incelenmelidir. 213 sayılı Vergi Usul Kanunu kapsamındaki düzeltme, şikâyet veya diğer idari yollarla dava açma sürelerinin aynı olduğu varsayılmamalıdır. Kesinti banka hesabına yatan net tutardan değil, vergiye tabi brüt temettü matrahı üzerinden kurgulanmalıdır. Avusturya’da gelir vergisi hesabı m.22/1-b veya m.22/1-c açısından ayrı ele alınır. Büro Mersin ofisinden Türkiye genelindeki vergi ve şirket dosyalarının takibini koordine eder; belgelenmeyen oran avantajı taahhüt edilmez.

İlgili hukuk rehberleri

• Avusturya–Türkiye Çifte Vergilendirme Anlaşması genel rehberi
• Avusturya mukiminin Türkiye’de taşınmaz satış kazancı
• Yurt dışında yaşayanların kira geliri vergisi
• Yurt dışındaki şirket ortağının rüçhan hakkı
• Avusturya Firmenbuchauszug Türkiye işlemleri

Resmî kaynaklar

• Avusturya RIS: Türkiye–Avusturya ÇVÖA m.10
• Avusturya RIS: ÇVÖA m.22
• Avusturya RIS: Anlaşma ek protokolü, m.10/2-b(i) teyidi
• GİB: 9286 sayılı Karar ve %15 temettü stopajı
• GİB: ÇVÖA uygulamasında mukimlik belgesi, 3 No’lu Sirküler
• GİB: 193 sayılı GVK m.75, m.94
• GİB: 5520 sayılı KVK m.15, m.30

Sık Sorulan Sorular (12 SSS)

Avusturya’daki Türk vatandaşı şirketinden kâr payı alınca Türkiye’de stopaj olur mu?

Türkiye iç hukuku kâr payı kesintisi öngörür. 9286 sayılı Karar sonrası genel oran %15’tir; Türkiye–Avusturya Anlaşması m.10 ayrıca incelenir.

Anlaşma m.10 doğal kişi için %5 mi düzenler?

Hayır. Türkiye kaynaklı temettüde %5 özel koşulları taşıyan Avusturya mukimi şirketler içindir; diğer haller m.10/2-b(ii) kapsamında %15’tir.

Avusturya GmbH hangi şartla %5’ten yararlanabilir?

Gerçek yararlanıcı olarak Türk şirketinde doğrudan en az %25 iştirak ve Avusturya’da temettü muafiyeti koşulları m.10/2-b(i) uyarınca birlikte aranır.

İştirak oranı %25 ama doğrudan değilse %5 olur mu?

M.10/2-b(i) doğrudan pay şartı arar; dolaylı kontrol tek başına yeterli değildir.

Vergi anlaşmasında mukimlik belgesi gerekir mi?

Evet. GİB’in ÇVÖA mukimlik sirkülerine göre ilgili devletin yetkili makamından alınan belgeyle mukimlik kanıtlanır.

Gerçek kişi ortak Avusturya’da tekrar vergi öder mi?

Anlaşma m.22/1-b, Türkiye’de ödenen verginin Avusturya vergisine belli sınırla mahsup edilmesini düzenler.

Avusturya şirketi temettüsü hangi mahsup/istisnaya girer?

M.10/2-b(i) koşullarındaki temettü için m.22/1-c Avusturya kurumlar bakımından özel istisnayı düzenler.

Kâr payı stopajı ne zaman %15 oldu?

GİB’e göre 9286 sayılı Cumhurbaşkanı Kararıyla 22 Aralık 2024 itibarıyla %10’dan %15’e yükseltildi.

Limited şirket kar payı da anlaşma m.10 kapsamında mı?

M.10/3, şirket hisselerinden kaynaklanan kâr payı türlerini tanımlar; somut dağıtımın hukuki niteliği incelenir.

Türkiye’deki şirketin kurumlar vergisi ile ortak stopajı aynı mı?

Hayır. Şirketin kazancı üzerinden vergileme ile dağıtımda ortak düzeyindeki kesinti iki ayrı aşamadır.

Türk şirketindeki %60 payı olan gerçek kişi %5 kullanabilir mi?

Hayır. %5 özel kurum yararlanıcısı koşullarına bağlıdır; gerçek kişi için pay oranı tek başına yeterli değildir.

Fazla temettü stopajında ne yapılır?

Mukimlik ve yararlanıcı belgeleriyle anlaşma koşulları incelenir; VUK ve ilgili vergi mevzuatında uygun düzeltme veya uyuşmazlık yolu araştırılır.

Av. Halil Bakırcı tarafından hazırlanmış, Av. Emirhan Keskin tarafından incelenmiştir.

Yazar Bilgisi

Avukat Halil BAKIRCI, Mersin Barosu 3472 sicil numarasına kayıtlıdır. Bakırcı & Keskin Hukuk Bürosu bünyesinde ceza, aile, iş, gayrimenkul ve ticaret hukuku alanlarında hukuki danışmanlık ve dava takibi sunmaktadır.

İnceleyen: Av. Emirhan Keskin · Mersin Barosu Sicil No: 5507

Av. Halil Bakırcı profilini inceleyin →