B&KBakırcı & KeskinHUKUK BÜROSU
TR
TürkçeEnglishDeutschРусскийالعربية中文
Menü

Yabancı Şirket Ortağa Türkiye’den Kâr Payı Ödenirse Stopaj Nasıl Yapılır? KVK 30/3 | 2026

Kısa ve Net Cevap

Türkiye’de tam mükellef bir şirket, ortağı olan yabancı şirkete kâr payı dağıtırsa yabancı ortak Türkiye açısından dar mükellef kurum niteliğindedir. 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m.30/3, Türkiye’de bir işyeri veya daimî temsilci aracılığıyla kâr payı elde edenler hariç olmak üzere dar mükellef kurumlara tam mükellef kurumlar tarafından dağıtılan kâr payları üzerinden kurumlar vergisi kesintisi yapılmasını düzenler. GİB’in 2026 tarihli Kurumlar Vergisi Oranları rehberinde bu kesinti oranı %15 olarak gösterilmektedir.

Ancak yabancı şirketin mukim olduğu ülkeyle Türkiye arasında yürürlükte bir Çifte Vergilendirmeyi Önleme Anlaşması varsa anlaşmanın “Temettüler” maddesi daha düşük bir azami kaynak ülke oranı öngörebilir. Anlaşma oranının uygulanabilmesi için yabancı şirketin ilgili ülkede mukim olduğunu yetkili makamdan alınmış mukimlik belgesi ile kanıtlaması gerekir. Ülke, sermaye payı ve anlaşmanın gerçek lehtar şartı incelenmeden otomatik olarak düşük oran uygulanmamalıdır.

Yabancı kurum ortağa Türkiye'den kâr payı ödemesi ve vergi incelemesi
Photo by Invest Europe on Unsplash

Yabancı Şirket Ne Zaman Dar Mükellef Kurumdur?

KVK m.3/2 uyarınca kanuni ve iş merkezlerinin her ikisi de Türkiye’de bulunmayan kurumlar yalnızca Türkiye’de elde ettikleri kazançları üzerinden dar mükellefiyet esasına göre vergilendirilir. Dolayısıyla Almanya, Hollanda, İngiltere, ABD, BAE veya başka bir ülkede kurulu bir şirketin Türkiye’deki anonim veya limited şirkette pay sahibi olması, yabancı ortağın Türkiye’de tam mükellef kurum haline gelmesi sonucunu doğurmaz.

Vergi statüsünde iki kavram ayrı incelenir: yabancı şirketin kendi kanuni/iş merkezi ve Türkiye’deki gelirin hangi bağ üzerinden elde edildiği. Kâr payı, Türkiye’de tam mükellef bir sermaye şirketinin dağıttığı temettü olduğu için Türkiye’nin kaynak ülke vergileme yetkisi vardır.

Yabancı ortağın yalnızca Türkiye’de banka hesabı bulunması veya şirket genel kuruluna temsilci göndermesi, tek başına Türkiye’de işyeri veya daimî temsilci aracılığıyla kâr payı elde edildiği anlamına gelmez. Bunun için somut ticari yapılanma ve vergi hukuku ölçütleri ayrıca incelenmelidir.

KVK 30/3 Hangi Kâr Paylarını Kapsar?

KVK m.30/3, tam mükellef kurumlar tarafından dar mükellef kurumlara veya kurumlar vergisinden muaf dar mükelleflere dağıtılan ve GVK m.75/2’nin (1), (2) ve (3) numaralı bentlerinde sayılan kâr paylarını kesinti kapsamına alır. Kanun, Türkiye’de bir işyeri veya daimî temsilci aracılığıyla kâr payı elde eden dar mükellef kurumları bu özel fıkranın dışında bırakır.

Anonim şirket temettüsü, limited şirket ortaklık kâr payı ve maddede belirtilen benzeri iştirak gelirleri bu çerçevede değerlendirilir. Kâr dağıtımının nakit, banka transferi veya yabancı ortağın cari hesabına alacak kaydıyla yapılması vergisel niteliği ortadan kaldırmaz.

Kurumun geçmiş yıl kârını dağıtması da kâr payı niteliğini korur. Hangi dönemin kazancının dağıtıldığı, bazı geçiş ve istisna hükümlerinde önem taşıyabilir; ancak sırf geçmiş yıl kârı olması stopajı kendiliğinden kaldırmaz.

2026’da Yabancı Kurum Ortağa Kâr Payı Stopajı Kaçtır?

Gelir İdaresi Başkanlığının 2026 yılı için yayımladığı Kurumlar Vergisi Oranları rehberinde, tam mükellef kurumların dar mükellef kurumlara dağıttığı kâr payları için KVK m.30/3 kapsamında %15 kurumlar vergisi kesintisi uygulanacağı açıklanmaktadır.

Örneğin yabancı şirkete brüt 2.000.000 TL kâr payı dağıtılmasına karar verilmiş ve herhangi bir vergi anlaşması indirimi uygulanmıyorsa, iç mevzuat üzerinden 300.000 TL stopaj hesaplanır ve 1.700.000 TL net ödeme yapılır. Bu örnek yalnızca stopaj matematiğini gösterir; dağıtılabilir kâr, yedek akçe, genel kurul kararı ve muhasebe kayıtları ayrıca doğru olmalıdır.

Yabancı ortağın sermaye payının yüksek olması iç mevzuattaki %15 oranını tek başına değiştirmez. Sermaye payı, esas olarak bazı çifte vergilendirmeyi önleme anlaşmalarındaki indirimli temettü oranlarının uygulanmasında önem kazanır.

Yabancı Şirketin Türkiye’de İşyeri veya Daimî Temsilcisi Varsa Ne Değişir?

KVK m.30/3 metni, Türkiye’de bir işyeri veya daimî temsilci aracılığıyla kâr payı elde eden dar mükellef kurumları bu fıkradaki temettü stopajı rejiminden açıkça ayırır. Bu istisna, “Türkiye’de şubesi olan her yabancı şirketin bütün temettüleri stopajsızdır” şeklinde yorumlanmamalıdır. Temettü gelirinin gerçekten o işyeri veya daimî temsilciyle bağlantılı olarak elde edilip edilmediği tespit edilmelidir.

Yabancı şirketin Türkiye’de bir şubesi varsa ancak Türkiye’deki iştirak payı doğrudan yabancı merkez adına kayıtlı ve şube faaliyetinden bağımsızsa bağlantı analizi farklı sonuç verebilir. Payın hangi işletme varlığına ait olduğu, muhasebe kayıtları, anlaşma hükümleri ve fiili faaliyet birlikte incelenmelidir.

Bu nedenle yabancı ortak, Türkiye’de herhangi bir faaliyet izi bulunduğu gerekçesiyle KVK m.30/3 kesintisini otomatik olarak kaldırmamalıdır. İşyeri/daimî temsilci istisnası dosyaya özgü teknik inceleme gerektirir.

Çifte Vergilendirmeyi Önleme Anlaşması Stopajı Nasıl Değiştirir?

Türkiye’nin birçok ülkeyle yürürlükte gelir üzerinden alınan vergilere ilişkin Çifte Vergilendirmeyi Önleme Anlaşması vardır. Bu anlaşmaların çoğunda temettüler ayrı bir maddede düzenlenir. Kaynak devlet olan Türkiye, iç mevzuat uyarınca vergi almakla birlikte anlaşma Türkiye’nin uygulayabileceği oranı sınırlandırabilir.

Örneğin GİB’in Çin mukimi şirkete temettü ödemesine ilişkin özelgesinde, ilgili anlaşma nedeniyle Türkiye’nin gayrisafi temettü tutarı üzerinden alabileceği verginin %10’u aşamayacağı açıklanmıştır. Bu oran Çin örneğine özgüdür; her ülke için %10 uygulanacağı anlamına gelmez. Bazı anlaşmalarda sermaye payı belirli eşiğin üzerindeyse bir oran, altında ise başka oran bulunabilir.

Doğru yöntem, yabancı şirketin mukim olduğu ülkenin yürürlükteki anlaşmasının güncel metnini açmak ve “Temettüler” maddesinde gerçek lehtar, sermaye payı, elde tutma süresi ve oran şartlarını kontrol etmektir. Anlaşma oranı iç mevzuat oranından yüksekse Türkiye iç mevzuatındaki daha düşük oran uygulanır; anlaşma vergi yükünü artırmak için kullanılmaz.

Mukimlik Belgesi ve Gerçek Lehtar Neden Önemlidir?

GİB özelgelerinde, vergi anlaşmasının iç mevzuata göre avantaj sağlaması halinde anlaşma hükümlerinden yararlanmak isteyen yabancı şirketin ilgili ülkede tam mükellef olduğunu ve dünya kazançları üzerinden orada vergilendirildiğini yetkili makamdan alınan mukimlik belgesi ile kanıtlaması gerektiği belirtilmektedir. Belgenin aslı ve Türkçe tercümesinin usulüne uygun tasdik edilmiş örneği vergi sorumlusuna veya vergi dairesine ibraz edilir.

Mukimlik belgesi sunulmazsa iç mevzuat oranının uygulanması esastır. Şirket bu belgeyi temettü transferinden sonra değil, stopaj oranını belirlemeden önce dosyasına almalıdır.

Ayrıca anlaşmaların çoğunda indirimli temettü oranı, gelirin gerçek lehtarı olan mukim kişiye tanınır. Yalnızca başka bir ülkeye kayıtlı aracı şirketin banka hesabına ödeme yapılması anlaşma avantajı için yeterli değildir. Gelirin ekonomik olarak hangi şirkete ait olduğu, grup yapısı ve sözleşmeler gerektiğinde incelenir.

Yabancı Kurum Ortağa Kâr Dağıtımı İçin Hangi Şirket Kararı Gerekir?

Vergi kesintisi yapılabilmesi için önce şirketler hukuku bakımından geçerli bir kâr dağıtımı bulunmalıdır. Anonim şirkette TTK m.408/2-d yıllık kâr üzerinde tasarrufu ve kâr paylarının belirlenmesini genel kurulun devredilemez yetkisi olarak düzenler. TTK m.507–509 pay sahiplerinin kâr payı hakkının temel hükümleridir.

Limited şirkette de dağıtılabilir kârın tespiti, yedek akçeler ve genel kurul kararı TTK hükümleri ile şirket sözleşmesine göre belirlenir. Yabancı ortağın Türkiye dışında bulunması kâr payı hakkını ortadan kaldırmaz. Genel kurula vekâletle veya mevzuatın izin verdiği elektronik yöntemlerle katılım mümkündür.

Genel kurul kararında brüt dağıtılacak kâr, hak sahipleri, ödeme tarihi ve gerekiyorsa taksitli dağıtım açıkça gösterilmelidir. Vergi hesabı bu brüt tutar üzerinden yapılır.

Net Temettü Yurt Dışındaki Şirkete Nasıl Transfer Edilir?

Şirket kâr dağıtım kararını aldıktan ve doğru stopajı hesaplayıp beyan ettikten sonra net temettü yabancı ortağın banka hesabına gönderilebilir. Banka, transferin ticari dayanağını görmek için genel kurul kararı, ortaklık yapısı, vergi kesinti belgesi, mukimlik belgesi ve alıcı şirket bilgilerini isteyebilir.

Transfer açıklaması temettünün hukuki niteliğini doğru göstermelidir. “Borç iadesi”, “danışmanlık”, “mal bedeli” veya benzeri farklı bir açıklama kullanılması işlemin gerçek niteliğini değiştirmez ve vergi/uyum incelemesinde açıklama gerektirir.

Yabancı para üzerinden ödeme yapılacaksa muhasebe kayıtlarında Türk lirası karşılığı ve kur farkı işlemleri vergi mevzuatına göre ayrıca kaydedilir. Stopaj brüt kâr payının vergisel matrahına göre hesaplanır; bankanın transfer masrafı kâr dağıtım stopajını ortadan kaldırmaz.

Kârın Sermayeye Eklenmesinde KVK 30/3 Stopajı Var mı?

KVK m.30/3 düzenlemesi, GVK m.75/2’deki kâr paylarını esas alırken kanun açıkça kârın sermayeye eklenmesinin kâr dağıtımı sayılmadığını belirtir. Bu nedenle şirket kârını usulüne uygun sermaye artırımı yoluyla sermayeye ekliyorsa yabancı ortağa nakdi temettü dağıtılmış kabul edilmez.

Bununla birlikte sonraki yıllarda sermaye azaltımı yapılması halinde azaltılan sermayenin hangi kaynaklardan oluştuğu ve vergi mevzuatındaki sermaye azaltımı kuralları ayrıca uygulanabilir. Kârı önce sermayeye ekleyip hemen ardından yabancı ortağa sermaye iadesi yapmak, işlemin gerçek mahiyeti yönünden ayrıca vergi incelemesine konu olabilir.

Temettü Dosyasında Hangi Belgeler Saklanmalıdır?

Şirket; yabancı ortağın kuruluş ve ortaklık belgelerini, pay defteri veya ortaklık kaydını, finansal tabloları, dağıtılabilir kâr hesabını, genel kurul kararını, mukimlik belgesini ve tercümesini, uygulanan ÇVÖA maddesini, stopaj hesabını, muhtasar ve prim hizmet beyannamesi kayıtlarını, vergi ödeme dekontunu ve yurt dışı banka transferini aynı dosyada saklamalıdır.

Yabancı şirketin unvan, merkez veya ortaklık oranı değişmişse eski belgelerle işlem yapılmamalıdır. Mukimlik belgesinin ödeme dönemi için geçerliliği ve yetkili makamdan düzenlenmiş olması ayrıca kontrol edilir.

Grup şirketleri arasında dağıtım yapılıyorsa transfer fiyatlandırması kâr dağıtımının kendisine uygulanmaz; ancak aynı dönemde faiz, hizmet bedeli, lisans veya başka grup içi ödemeler varsa bunlar ayrı vergi rejimlerine tabidir. Bir ödeme kaleminin temettü olması diğer kalemleri de temettü haline getirmez.

2026 İçin 10 Adımlık Uygulama Kontrol Listesi

  1. Yabancı ortağın kanuni ve iş merkezinin Türkiye dışında olduğunu doğrulayın.
  2. Pay oranını ve hak sahibi şirketi güncel ortaklık belgeleriyle tespit edin.
  3. Dağıtılabilir kâr ve yasal yedekleri hesaplayın.
  4. TTK’ya uygun genel kurul kâr dağıtım kararı alın.
  5. KVK m.30/3 uyarınca iç mevzuat oranı olarak %15’i tespit edin.
  6. Yabancı ortağın ülkesindeki yürürlükteki ÇVÖA’nın Temettüler maddesini kontrol edin.
  7. Anlaşma avantajı varsa ödeme öncesinde geçerli mukimlik belgesini alın.
  8. Gerçek lehtar ve varsa sermaye payı koşullarını doğrulayın.
  9. Stopajı beyan edip net temettüyü belgeli bankacılık kanalıyla transfer edin.
  10. Genel kurul, vergi, mukimlik ve banka belgelerini tek işlem dosyasında saklayın.

Sıkça Sorulan Sorular

Yabancı şirket ortağa temettü ödenirken 2026’da stopaj kaçtır?

KVK m.30/3 için iç mevzuat oranı %15’tir. Uygulanabilir ÇVÖA daha düşük oran öngörüyorsa ve koşulları sağlanıyorsa anlaşma oranı dikkate alınır.

Yabancı şirketin Türkiye’de şubesi varsa temettü otomatik stopajsız mı olur?

Hayır. KVK m.30/3 istisnası, kâr payının Türkiye’deki işyeri veya daimî temsilci aracılığıyla elde edilmesine bağlıdır. Bağlantı somut olarak incelenmelidir.

Mukimlik belgesi olmadan vergi anlaşması oranı uygulanabilir mi?

GİB uygulamasında anlaşma avantajı için yetkili yabancı makamdan mukimlik belgesi ve gerekli tasdik/tercüme aranır; belge yoksa iç mevzuat uygulanır.

Yabancı şirketin sermaye payı stopajı etkiler mi?

İç mevzuat %15 oranını pay oranına göre değiştirmez. Ancak bazı ÇVÖA’larda indirimli temettü oranı belirli sermaye payı şartına bağlanmıştır.

Kâr sermayeye eklenirse %15 stopaj yapılır mı?

Hayır. Kârın usulüne uygun sermayeye eklenmesi kâr dağıtımı sayılmaz.

Temettü yabancı para olarak gönderilebilir mi?

Evet. Vergi ve şirketler hukuku işlemleri tamamlandıktan sonra net temettü bankacılık sistemiyle yabancı para olarak transfer edilebilir; muhasebe değerlemesi ayrıca yapılır.

Temettü kararını yönetim kurulu tek başına alabilir mi?

Anonim şirkette yıllık kâr üzerinde tasarruf ve kâr payının belirlenmesi TTK m.408/2-d uyarınca genel kurulun devredilemez yetkisidir.

ÇVÖA her zaman %10 stopaj mı sağlar?

Hayır. Oran ülkeye, anlaşma metnine ve bazı durumlarda pay oranına göre değişir. Çin örneğindeki %10 başka ülkelere otomatik uygulanamaz.

Yabancı ortak “holding” şirketse gerçek lehtar incelemesi yapılır mı?

Anlaşmada gerçek lehtar şartı varsa evet. Sadece hukuki unvan ve banka hesabı değil, temettünün ekonomik hak sahibi de önemlidir.

Gerçek kişi yabancı ortak ile yabancı şirket ortağın vergi rejimi aynı mıdır?

Hayır. Dar mükellef gerçek kişide GVK m.94/6-b-ii; dar mükellef kurumda KVK m.30/3 temel kesinti hükmüdür. Gerçek kişi ortağa ilişkin ayrı rehber için GVK 94 kapsamında yurt dışındaki ortağa kâr payı yazısı incelenebilir.

Yabancı Kurum Ortağa Yanlış Stopaj Uygulanırsa Nasıl Düzeltilir?

İç mevzuat oranı ile ÇVÖA oranının karıştırılması yabancı ortaklı şirketlerde sık görülen bir risktir. Geçerli mukimlik belgesi bulunmadan anlaşma oranıyla eksik stopaj yapılırsa vergi sorumlusu olan Türkiye’deki şirket açısından eksik kesilen vergi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizi gündeme gelebilir. Tersine, anlaşma koşulları sağlandığı halde gereğinden yüksek stopaj yapılması yabancı ortağın Türkiye’de fazla vergi taşımasına yol açar ve iade/düzeltme sürecini gereksiz yere uzatır.

Hata ödeme ve beyan sonrası fark edilirse düzeltme yolu; stopaj beyannamesinin verilip verilmediğine, verginin ödenip ödenmediğine ve yabancı ortağın anlaşma şartlarını ödeme tarihinde taşıyıp taşımadığına göre belirlenir. Düzeltme dosyasında genel kurul kararı, kâr dağıtım tablosu, mukimlik belgesi, ilgili ÇVÖA maddesi, stopaj tahakkuku ve banka transfer dekontu birbirini doğrulamalıdır. Anlaşma avantajının sonradan talep edilmesi ihtimaline güvenerek ödeme anında belge kontrolünü atlamak doğru değildir.

Resmî Kaynaklar

Hukuki Kaynak ve Güncellik Notu

Bu içerik 15 Eylül 2026 tarihinde yürürlükte bulunan KVK m.3 ve m.30/3, GVK m.75, TTK m.408 ve m.507–509 ile Gelir İdaresi Başkanlığının 2026 Kurumlar Vergisi Oranları açıklamaları esas alınarak hazırlanmıştır. ÇVÖA oranı ve şartları yabancı ortağın mukim olduğu ülkeye göre ayrıca incelenmelidir.

Yazar

Av. Halil Bakırcı – Mersin Barosu, Sicil No: 3472. Yabancı yatırımcı ve yurt dışındaki şirket ortaklarının Türkiye’deki şirketler hukuku, kâr dağıtımı ve vergi bağlantılı hukuki süreçleri takip edilmektedir.

Türkiye’deki işlemler Mersin’deki ofisten yürütülür; dosyanın niteliğine göre Türkiye genelinde takip sağlanır.

Sonuç

Yabancı kurum ortağa Türkiye’den kâr payı ödemesinde temel hüküm KVK m.30/3’tür ve 2026 iç mevzuat kesinti oranı %15’tir. Fakat ödeme öncesinde yabancı şirketin dar mükellef statüsü, Türkiye’de işyeri/daimî temsilci bağlantısı, yürürlükteki ÇVÖA, mukimlik belgesi, gerçek lehtar ve varsa sermaye payı şartları birlikte kontrol edilmelidir. Kâr dağıtım kararından banka transferine kadar işlem zincirinin belgeli yürütülmesi vergi ve şirketler hukuku riskini azaltır. Türkiye’de hukuki koordinasyon için iletişim sayfasından ulaşabilirsiniz.

Hukuki konu hakkında iletişim

İlk iletişimde konuyu, bulunduğunuz ülke veya ili ve varsa tebliğ ya da son işlem tarihini kısaca belirtebilirsiniz. T.C. kimlik numarası, sağlık verisi veya kişisel belge göndermeyiniz. Mesajlaşma tek başına hukuki görüş veya avukatlık ilişkisi oluşturmaz.

Telefonla Araİletişim Bilgileri
Telefon WhatsApp