Yurt Dışındaki E-Ticaret Sitesi Türkiye’yi Hedefliyorsa Ürün Türkiye Piyasasında Sayılır mı? Yönetmelik m.5 | 2026

Yönetmeliğin m.5 kuralı nedir?

30 Ekim 2024 tarihli ve 32707 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Uzaktan İletişim Araçları Yoluyla Piyasaya Arz Edilen Ürünlerin Piyasa Gözetimi ve Denetimi Yönetmeliği 1 Nisan 2025 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Yönetmeliğin 5. maddesi, internet sitesi, mobil uygulama, elektronik pazaryeri, sosyal medya üzerinden satış, telefonla satış ve diğer uzaktan iletişim kanalları kullanılarak Türkiye’deki nihai kullanıcılara ürün sunulmasının ürün güvenliği bakımından hangi şartlarda Türkiye piyasasına yönelmiş kabul edileceğini düzenler.

Madde 5/1’e göre bir ürünün uzaktan iletişim araçları yoluyla piyasaya arz edilebilmesi veya piyasada bulundurulabilmesi için ilgili teknik düzenlemelere ya da Genel Ürün Güvenliği Yönetmeliğine uygun olması gerekir. Dolayısıyla internet üzerinden satılıyor olması, fiziksel mağazada satılan ürüne kıyasla daha düşük bir ürün güvenliği standardı yaratmaz. Aksine çevrim içi satış, ürünün uygunluk, güvenlik, izlenebilirlik ve ilan bilgisi yükümlülüklerini ortadan kaldırmaz.

Madde 5/2 ayrıca, satışın gerçekleşmesi için verilen promosyon ürünleri dâhil olmak üzere, uzaktan iletişim yoluyla iktisadi işletmeci tarafından satışa sunulan ürünlerin Türkiye’de yerleşik nihai kullanıcıları hedeflemesi hâlinde piyasada bulundurulmuş sayılacağını açıkça hükme bağlar. Bu düzenleme, fiili teslim anından önce satış teklifinin ve hedeflemenin ürün güvenliği denetimi bakımından hukuki önem taşıdığını gösterir.

“Türkiye’yi hedeflemek” ne anlama gelir?

Yönetmelik bu kavramı soyut bırakmamıştır. Madde 5/3, iktisadi işletmecinin faaliyetini Türkiye’ye yönlendirdiğinin ve Türkiye’deki nihai kullanıcıları hedeflediğinin kabulü için altı somut ölçüt sayar. Bunlar Türkçe dil seçeneği sunulması; fiyatın Türk lirası olarak gösterilebilmesi; Türk lirası olarak ödeme kabul edilmesi; Türkiye’deki adreslere sevkiyat seçeneğine yer verilmesi; Türkiye’deki nihai kullanıcılara fiziki gönderim yapılması ve internet üzerinden satışlarda alan adının Türkiye’ye sevkiyatın mümkün olduğu coğrafi alanlarda kayıtlı olmasıdır.

Hüküm bakımından kritik nokta, bu şartların birlikte aranmadığıdır. Yönetmelik “aşağıdaki koşullardan en az birini yerine getiren” iktisadi işletmecilerin faaliyetlerini Türkiye’ye yönlendirdiğini kabul eder. Bu nedenle bir yabancı satıcı sitesinin Türkçe olmaması, fiyatı euro veya dolar göstermesi ya da Türkiye’de şube açmamış olması tek başına kapsam dışında kaldığı anlamına gelmez. Örneğin Türkiye adreslerine sevkiyat seçeneğinin sunulması, diğer şartlardan bağımsız olarak madde 5/3 kapsamında hedefleme ölçütüdür.

Bu düzenleme, internet işletmelerinin yalnızca şirket merkezinin bulunduğu ülkeye bakılarak değerlendirilmesini önler. Ürün güvenliği hukuku bakımından esas alınan bağlantı, Türkiye’deki nihai kullanıcının fiilen hedeflenip hedeflenmediğidir. İşletmenin ticari arayüzü ve teslimat modeli bu nedenle önemlidir.

Türkçe dil seçeneği tek başına yeterli mi?

Evet. Yönetmelik m.5/3-a Türkçe dil seçeneği sunulmasını bağımsız bir hedefleme kriteri olarak düzenler. Site veya uygulamanın tamamının Türkçe olması şart değildir. Kullanıcının Türkçe arayüz seçebilmesi, Türkiye’deki nihai kullanıcıların hedeflendiğinin kabulü bakımından kanuni ölçütlerden biridir.

Burada otomatik tarayıcı çevirisi ile satıcının kendi internet sitesinde sunduğu dil seçeneği birbirinden ayrılmalıdır. Yönetmelik iktisadi işletmecinin sunduğu Türkçe dil seçeneğini hedefleme ölçütü olarak düzenler. Kullanıcının tarayıcısındaki bağımsız otomatik çeviri aracı satıcının sunduğu bir dil seçeneği değildir. Uyum değerlendirmesi yapılırken satış arayüzünün işletmeci tarafından nasıl tasarlandığı esas alınmalıdır.

Türkçe arayüz sunan yabancı satıcı ayrıca Yönetmelik m.6’daki satış ilanı bilgilerini ve ilgili teknik düzenlemede zorunlu olan Türkçe uyarı ve güvenlik bilgilerini değerlendirmelidir. Hedefleme tespit edildikten sonra mesele yalnızca “Türkiye’ye satış var mı?” sorusuyla bitmez; ilan ve ürün güvenliği yükümlülüklerinin tamamı gündeme gelir.

Türk lirası fiyat ve ödeme seçeneğinin etkisi

Madde 5/3-b fiyatın Türk lirası olarak gösterilme seçeneğinin bulunmasını, m.5/3-c ise Türk lirası olarak ödeme kabul edilmesini ayrı ayrı hedefleme ölçütleri olarak belirler. Bu iki kriterin her biri tek başına yeterlidir. Satıcı hem TL fiyat gösteriyor hem de TL ödeme kabul ediyorsa iki farklı ölçüt aynı anda gerçekleşmiş olur; fakat kapsam bakımından ikisinin birlikte gerçekleşmesi gerekmez.

Fiyatın ödeme kuruluşu veya kart sistemi tarafından sonradan bankacılık işlemi kapsamında TL’ye çevrilmesi ile satıcının satış arayüzünde TL fiyat seçeneği sunması aynı şey değildir. Yönetmeliğin lafzı, iktisadi işletmecinin uzaktan satış faaliyetindeki seçenekleri esas alır. Site üzerinde para birimi menüsünde TRY/TL bulunması veya ödeme sayfasında Türk lirasıyla tahsilat kabul edilmesi doğrudan m.5/3 kapsamındadır.

Şirketler, uluslararası e-ticaret altyapılarında para birimi ve ülke ayarlarının otomatik açılabildiğini gözden kaçırmamalıdır. Teknik olarak etkinleştirilmiş bir Türkiye sevkiyat bölgesi veya TL para birimi seçeneği, ürün güvenliği bakımından hukuki sonuç doğurabilir. Bu nedenle mağaza altyapısının yalnız pazarlama ekibi tarafından değil, ürün mevzuatı açısından da kontrol edilmesi gerekir.

Türkiye’ye kargo ve fiziki gönderim ölçütü

Yönetmelik m.5/3-ç, Türkiye’deki adreslere sevkiyat yapma seçeneğine yer verilmesini hedefleme ölçütü sayar. Sepet veya ödeme aşamasında Türkiye’nin teslimat ülkeleri arasında seçilebilmesi bu kural açısından doğrudan önem taşır. Satıcının Türkiye’ye geçmişte hiç sipariş göndermemiş olması, sevkiyat seçeneği sistemde açık ise kuralı ortadan kaldırmaz.

Madde 5/3-d ise Türkiye’deki nihai kullanıcılara fiziki gönderim yapılmasını ayrıca sayar. Böylece arayüzde açık bir Türkiye seçeneği bulunmasa bile fiilen Türkiye’deki tüketiciye veya diğer nihai kullanıcıya ürün gönderilmesi, Türkiye’ye yönelmenin somut göstergesi olarak düzenlenmiştir.

Ürünün posta, hızlı kargo, kurye veya başka lojistik yöntemle ulaşması arasında m.5’te bir ayrım yapılmaz. Ürün grubuna göre gümrük, ithalat, teknik düzenleme veya özel izin kuralları ayrıca uygulanabilir. Yönetmelik ürünün çevrim içi olarak Türkiye piyasasına sunulması bakımından ürün güvenliği bağlantısını kurar; gümrük mevzuatının yerini almaz.

Yabancı alan adı kapsam dışında bırakır mı?

Hayır. Bir internet sitesinin “.com”, “.de”, “.ru” veya başka bir yabancı alan adı uzantısı kullanması tek başına Yönetmelik kapsamı dışında kalmasını sağlamaz. Madde 5/3-e internet üzerinden satışlarda alan adının Türkiye’ye sevkiyatın mümkün olduğu coğrafi alanlarda kayıtlı olmasını hedefleme ölçütlerinden biri olarak saysa da, bu ölçüt diğer beş kriterden yalnızca biridir.

Dolayısıyla alan adı kriteri gerçekleşmese bile Türkçe dil seçeneği, TL fiyat, TL ödeme, Türkiye’ye sevkiyat seçeneği veya fiili Türkiye gönderimi varsa hedefleme kabulü doğar. Hukuki inceleme alan adı uzantısına indirgenemez.

Bu yaklaşım, yabancı platformların teknik olarak sınır ötesi çalışmasını dikkate alır. Esas mesele internet sitesinin nerede barındırıldığı değil, ürün teklifinin Türkiye’deki nihai kullanıcıya yönelip yönelmediğidir.

Promosyon ürünleri de kapsama girer mi?

Evet. Yönetmelik m.5/2, satışın gerçekleşmesi için verilen promosyon gibi ürünleri açıkça kapsar. Ana ürünün yanında ücretsiz verilen bir ürün, ürün güvenliği hukukunun dışında değildir. Promosyon ürününün de ilgili teknik düzenlemeye veya Genel Ürün Güvenliği Yönetmeliğine uygun olması gerekir.

“Ücretsizdir, bu nedenle satış konusu değildir” savunması m.5/2’nin açık lafzıyla bağdaşmaz. Promosyon ürününün satışın gerçekleşmesine bağlı olarak nihai kullanıcıya verilmesi hâlinde Yönetmelik kapsamı bakımından değerlendirme yapılmalıdır. Özellikle çocuk ürünleri, elektrikli ürünler, kişisel koruyucu donanım veya diğer teknik düzenlemeye tabi ürünlerde promosyon niteliği güvenlik yükümlülüğünü kaldırmaz.

Türkiye’de yerleşik iktisadi işletmeci şartı ne zaman doğar?

Yönetmelik m.5/4, Bakanlığın internet sayfasında yayımlanan listede yer alan mevzuat kapsamındaki ürünlerin uzaktan iletişim araçları yoluyla piyasada bulundurulabilmesi için Türkiye’de yerleşik bir iktisadi işletmecinin bulunmasını zorunlu tutar. Madde 5/5 bu işletmecileri sırasıyla Türkiye’de yerleşik imalatçı; imalatçı Türkiye’de yerleşik değilse ithalatçı; bunlar yoksa m.8 kapsamındaki yükümlülükleri yerine getirmek üzere yazılı görevlendirilmiş Türkiye’de yerleşik yetkili temsilci; bunların da bulunmaması hâlinde Türkiye’de yerleşik ifa hizmet sağlayıcı olarak düzenler.

Bu şart her ürün için otomatik olarak aynı şekilde uygulanmaz. Yönetmelik, Bakanlığın yayımladığı mevzuat listesine atıf yapar. Bu nedenle işletme, sattığı ürün grubunun güncel listede bulunup bulunmadığını Ticaret Bakanlığının resmi kaynaklarından kontrol etmelidir. Liste, ürün gruplarının tabi olduğu teknik mevzuatla birlikte değerlendirilmelidir.

Türkiye’de yerleşik iktisadi işletmeci şartı, yabancı imalatçının ürününü Türkiye’ye internet üzerinden satmak isteyen işletmeler açısından doğrudan sözleşmesel ve operasyonel sonuç yaratır. Yetkili temsilcilik veya ifa hizmeti ilişkisinin yalnız ticari sözleşmede yazılması yeterli değildir; Yönetmelik ve 7223 sayılı Kanunun görev ve belge şartları da yerine getirilmelidir.

Satış ilanında hangi bilgiler bulunmalıdır?

Türkiye’yi hedefleyen ürün satışı bakımından Yönetmelik m.6 devreye girer. İktisadi işletmeci kendi ismi ve kayıtlı ticari unvanı, iletişim kurulabilecek posta adresi ve elektronik posta adresinin yanı sıra; ürünün Türkiye’de yerleşik imalatçısının veya şartlarına göre ithalatçının ya da ilgili Türkiye’de yerleşik işletmecinin kimlik ve iletişim bilgilerini satış ilanına yansıtmak zorundadır.

Ayrıca teknik düzenlemelerde ürün, ambalaj veya eşlik eden belgeler üzerinde bulunması gereken Türkçe uyarı ve güvenlik bilgileri ile uygunluk işaretleri; ürünün fotoğrafı, tipi ve ürünü tanımlamaya yarayan diğer bilgiler ilan üzerinde kolayca görülebilecek ve açıkça okunabilecek şekilde sunulmalıdır. Bu yükümlülük, ürünün satın alınmasından önce bilgiye erişimi amaçlar.

Satıcıların yalnız ürün açıklaması yazması veya ürünün adını belirtmesi m.6’daki tüm bilgi yükümlülüklerinin yerine getirildiği anlamına gelmez. İlan şablonları ürün güvenliği mevzuatına göre tasarlanmalıdır.

Pazaryerinin sorumluluğu nedir?

Aracı hizmet sağlayıcı açısından Yönetmelik m.10/1, çevrim içi arayüzün iktisadi işletmecilerin m.6/1’deki bilgileri sunmasına imkân verecek biçimde tasarlanmasını ve bu bilgilerin nihai kullanıcılarca ürün ilanında görüntülenmesini veya başka yollarla kolayca erişilebilir olmasını zorunlu kılar. Bu nedenle pazaryeri yalnız satıcıya bir metin kutusu sunmakla değil, zorunlu ürün güvenliği bilgilerinin arayüzde erişilebilir olmasını sağlayacak sistem mimarisiyle de yükümlüdür.

Yetkili kuruluşlardan gelen içeriğin çıkarılması ve diğer talepler m.10/2 uyarınca yirmi dört saat içinde yerine getirilmelidir. Pazaryeri bir ürünün uygunsuzluğundan haberdar olduğunda m.10/3 gereğince içeriği kaldırmak veya erişimi engellemek için derhal girişimde bulunmalı ve yetkili kuruluşu bilgilendirmelidir.

Bu yükümlülükler 6563 sayılı Elektronik Ticaretin Düzenlenmesi Hakkında Kanun kapsamındaki genel e-ticaret kurallarından ayrı olarak ürün güvenliği alanına ilişkindir. Bir çevrim içi pazar yerinin tüketici hukuku veya elektronik ticaret mevzuatına uyumlu olması, ürün güvenliği yükümlülüklerinin de kendiliğinden yerine geldiği anlamına gelmez.

Denetim ve erişimin engellenmesi süreci

Yönetmelik m.12, yetkili kuruluşlara çevrim içi ürünlerin güvenli ve teknik düzenlemeye uygun olup olmadığını denetleme yetkisi verir. Yetkili kuruluşun görevlendirdiği gerçek veya tüzel kişi, internet, radyo veya televizyon üzerinden kimliğini açıklamadan ürünü satın alabilir ve satın alınan ürün numune olarak esas alınabilir. Böylece denetim yalnız satıcının sunduğu belge üzerinden değil, gerçek alışveriş deneyimi ve ürün numunesi üzerinden yürütülebilir.

Uygun olmayan ürünün internet üzerinden tanıtımı ve satışı hâlinde yetkili kuruluş aracı hizmet sağlayıcıya içeriğin çıkarılması için bildirimde bulunur. Yönetmelik m.12’deki mekanizmaya göre içerik yirmi dört saat içinde çıkarılmazsa veya çıkarıldığı hâlde aynı ürün tekrar sistemde yer alırsa, yetkili kuruluş ilgili içeriğe erişimin engellenmesine karar vererek kararı Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumuna bildirir. İnternet sitesinin doğrudan iktisadi işletmeciye ait olması durumunda da aynı mekanizma uygulanır.

Bu nedenle Türkiye’yi hedefleyen yabancı internet siteleri bakımından “şirket merkezi yurt dışında olduğu için Türkiye’de ürün güvenliği denetimi yapılamaz” sonucu doğru değildir. Yönetmelik doğrudan çevrim içi içerik ve Türkiye piyasasına yönelen ürün teklifi üzerinden denetim araçları öngörür.

Şirketler için uyum kontrol listesi

Türkiye’ye çevrim içi ürün satan işletme öncelikle mağaza ayarlarında Türkçe, TL, Türkiye sevkiyatı ve fiili gönderim durumunu tespit etmelidir. Ardından ürünün teknik düzenlemesi belirlenmeli; güvenlik, uygunluk işareti, Türkçe uyarı ve kullanım talimatı şartları doğrulanmalıdır. Bakanlığın m.5/4 kapsamında yayımladığı listede ürün bulunuyorsa Türkiye’de yerleşik iktisadi işletmeci zinciri kurulmalıdır.

İlan şablonlarında Yönetmelik m.6 bilgileri zorunlu alan hâline getirilmeli; pazaryeri kullanılıyorsa platformun bu bilgileri gösterebildiği doğrulanmalıdır. Ürün güvenliği kayıtları, tedarikçi bilgileri, uygunluk belgeleri ve risk bildirim süreçleri yazılı prosedüre bağlanmalıdır. Pazaryeri işletmecileri ayrıca yirmi dört saatlik içerik kaldırma süresini, ürün güvenliği temas noktasını, on yıllık izlenebilirlik kayıtlarını ve geri çağrılan ürünlerin alıcılarına yapılacak elektronik posta bildirimini sistemsel olarak yönetmelidir.

Uyum incelemesinin ürün bazında yapılması gerekir. Oyuncak, elektrikli ekipman, makine, kişisel koruyucu donanım, tıbbi cihaz veya başka bir ürün grubunun özel teknik düzenlemesi farklı yükümlülükler içerebilir. Yönetmelik çevrim içi satış kanalının genel ürün güvenliği çerçevesini belirler; ürün grubuna özel teknik mevzuat ayrıca uygulanır.

İlgili içerikler

• Güvensiz ürün zarar verirse kim tazminat öder? 7223 m.6
• E-ticaret ürün ilanında zorunlu bilgiler: Yönetmelik m.6
• Pazaryerinin uygunsuz ürün içeriğini 24 saatte kaldırma yükümlülüğü
• E-ticaret ve ürün güvenliği hukuku için iletişim

Resmî kaynaklar

• Uzaktan İletişim Araçları Yoluyla Piyasaya Arz Edilen Ürünlerin Piyasa Gözetimi ve Denetimi Yönetmeliği
• 7223 sayılı Ürün Güvenliği ve Teknik Düzenlemeler Kanunu
• Ticaret Bakanlığı Türkiye Ürün Kuralları Veri Tabanı – uygulama yönetmelikleri

Sık Sorulan Sorular