İngiltere Costs Order Türkiye’de İcra Edilir mi? CPR 44–47 ve MÖHUK 50–56 ile Gider Alacağı

Kısa Özet

İngiltere Costs Order neyi hükme bağlar?

İngiltere ve Galler hukukunda Costs Order, mahkemenin taraflardan birinin yargılama giderlerini diğerine yüklemesine ilişkin kararı ifade eder. Bu karar, çoğu zaman esas dava sonunda, bazen de yargılamanın belirli bir aşamasında verilir. Davayı kazanan tarafın tüm giderlerini her koşulda ve otomatik olarak karşı tarafa yükleyen basit bir işlem değildir; mahkemenin takdiri, yapılan giderlerin makul oluşu ve masraf tespit usulü önemlidir.

Türkiye’de İngiltere bağlantılı bir uyuşmazlıkta mahkeme kararına dayalı gider alacağının tahsili isteniyorsa ilk mesele Costs Order’ın mahiyetidir. Karar açıkça belirli bir tutarın ödenmesini mi emrediyor, yoksa giderlerin sonradan hesaplanmasını mı istiyor? Bu iki hükmün Türkiye’de zorla icra edilebilecek bir para borcu olarak ileri sürülmesi aynı aşamada olmayabilir.

Civil Procedure Rules 44.2: giderlere kim hükmeder?

İngiltere ve Galler Civil Procedure Rules (CPR) 44.2(1), mahkemenin giderlerin ödenip ödenmeyeceği, hangi miktarda ve ne zaman ödeneceği üzerinde takdir yetkisi bulunduğunu düzenler. Genel yaklaşım başarısız tarafın başarılı tarafın giderlerini karşılaması olsa da mahkeme farklı yönde karar verebilir. Taraf davranışları, uyuşmazlığın hangi bölümlerinde başarı sağlandığı ve diğer somut etkenler bu incelemede önem taşır.

Türk mahkemesinin görevi, İngiliz gider kararını yeniden baştan takdir ederek kendi yargılama giderleri tarifesine göre yeni bir İngiliz tutarı hesaplamak değildir. Tenfiz incelemesinde, İngiliz kararının Türkiye’de icra edilebilir bir hüküm taşıyıp taşımadığı ve MÖHUK’un tanıma-tenfiz şartlarını karşılayıp karşılamadığı değerlendirilir. Kararın esası hakkında yeniden yargılama ile tenfiz denetimi birbirinden ayrıdır.

CPR 44.3: Standard Basis ve Indemnity Basis farkı

İngiliz CPR 44.3, giderlerin standard basis veya indemnity basis temelinde hesaplanmasını düzenler. Her iki yaklaşımda da makul olmayan masrafların kabulü sınırlıdır; standard basis bakımından orantılılık ayrıca öne çıkar. İngiliz gider hükmünde ‘costs to be assessed on the standard basis’ yazıyorsa henüz kesin parasal miktarın belirlendiği sonucunu çıkarmak doğru değildir.

Bu terimler Türkçeye yalnızca ‘tam avukatlık ücreti’ veya ‘kanuni vekâlet ücreti’ biçiminde çevrildiğinde yanlış izlenim doğabilir. İngiliz usulünde solicitor ücretleri ve başka dava giderleri, kararın ve değerlendirme usulünün parçasıdır. Türk hukukunda yargılama gideri ve vekâlet ücretinin kendi rejimi bulunur; yabancı gider kararının tenfizi bunları aynılaştırmaz.

CPR 44.7: Costs Order ne zaman ödenir?

CPR 44.7, mahkeme giderlerinin ödenmesine ilişkin süreyi düzenler. Kararda miktar gösterilmişse kural olarak karar tarihinden, giderler sonradan detailed assessment ile saptanmışsa tutarı gösteren certificate tarihinden itibaren on dört günlük bir ödeme çerçevesi öngörülür; mahkeme farklı tarih belirleyebilir. Bu İngiltere ve Galler’deki ödeme rejimidir; Türkiye’de tenfiz şartları ayrıca incelenir.

İngiliz mahkeme kararı bir gider borcu doğurduğu hâlde ödeme zamanı veya tutarı başka belgeye bırakılmış olabilir. Türk dosyasında önce yabancı hükmün hangi tarihte ve hangi miktar yönünden kesinleştiği gösterilmelidir. England and Wales CPR’deki on dört günlük sürenin geçmesi, Türk mahkemesi tenfiz kararını gereksiz kılan bir kural değildir.

CPR Part 47: Detailed Assessment neden ayrıdır?

İngiltere ve Galler CPR Part 47, mahkeme giderlerinin ayrıntılı değerlendirilmesi ve certificate işlemlerini düzenler. Mahkeme esas kararda yalnızca ‘costs to be assessed’ demişse, gider kalemlerinin değerlendirilmesi ve gerektiğinde kesin rakamın ayrı bir certificate ile belirlenmesi gündeme gelir. Bu usul, taraflar arasında hangi masrafların ne kadarının ödeneceğini ayrıntılı biçimde saptamaya yöneliktir.

İngiliz mahkeme hükmünün sadece gider ödenmesine karar vermesi ile belirli meblağın tahsilini emretmesi arasındaki ayrım, Türkiye’de açılacak tenfiz davasının talep sonucunu etkiler. Kararda henüz sabit rakam yoksa ileri sürülecek evrak ve hükmün icra kabiliyeti özel inceleme ister. Türk hâkiminden İngiliz gider hesabını baştan yapması istenmemelidir.

CPR 47.17: Final Costs Certificate hangi bilgiyi sağlar?

CPR 47.17, completed bill sonrasında final costs certificate düzenlenmesine ilişkin kuralları içerir. Final costs certificate, mahkeme aksini kararlaştırmadıkça ilgili gider tutarının ödenmesine yönelik bir emir de içerir. Bu nedenle Türkiye’de gider alacağının miktarı tartışıldığında hem esas Costs Order hem varsa final costs certificate birlikte sunulmalıdır.

Certificate belgesinin ne zaman düzenlendiği, hangi ana dosyayla ilgili olduğu, tutarın tamamen mi yoksa belirli bir kısmı mı kapsadığı ve sonradan değişiklik yapılıp yapılmadığı kontrol edilir. Yalnızca solicitor tarafından hazırlanmış tahmini gider dökümü, mahkemece verilen final costs certificate ile eşit tutulmamalıdır.

Interim Costs Certificate ve geçici ödeme talepleri

CPR Part 47 kapsamında interim costs certificate düzenlenmesi mümkündür. Interim certificate, nihai gider hesabı tamamlanmadan belirli tutarın ödenmesiyle ilgili olabilir ve belgenin kendi hükümleri ayrıca okunmalıdır. Türkiye’de tenfiz istenirken interim certificate ile nihai para hükmünün birbirinden farklı usul sonuçları doğurabileceği unutulmamalıdır.

Geçici nitelikteki yabancı belgelerin Türk tenfiz rejimine hangi ölçüde girdiği, MÖHUK m.50’nin kesinleşmiş yabancı ilam şartı nedeniyle özel inceleme gerektirir. Dolayısıyla ‘certificate’ sözcüğünün bulunması tek başına ilamın kesinleştiğini kanıtlamaz. Belgenin dayandığı yabancı usul işleminin niteliği ve kesinleşme durumu ortaya konulmalıdır.

MÖHUK 50: gider kararının Türkiye’de icra şartı

5718 sayılı MÖHUK m.50, yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak verilmiş ve verildiği devlet kanunlarına göre kesinleşmiş ilamların Türkiye’de icrası için Türk mahkemesinden tenfiz kararı alınmasını öngörür. İngiliz Costs Order kararında özel hukuk ilişkisinden kaynaklanan belirli bir ödeme hükmü varsa, bunun Türk tenfiz hukuku bakımından değerlendirilmesi gerekir.

Kararın İngiliz mahkemesi kaynaklı olması tek başına yeterli değildir. Hukuk davasına ilişkin olup olmadığı, kararın niteliği, talep edilen bölümün kesinleşip kesinleşmediği ve Türk hukukundaki diğer tenfiz şartları ayrıca incelenir. İngiltere’de yalnız dosyaya bir masraf listesi yüklenmesi, Türk hukukunda tenfiz edilecek yabancı mahkeme ilamı sunulmuş olduğu anlamına gelmez.

MÖHUK 58: Tanıma gider alacağını tahsil ettirir mi?

MÖHUK m.58 yabancı mahkeme ilamının kesin hüküm veya kesin delil etkisi bakımından tanınmasını düzenler. Tenfiz ise yabancı hükmün Türkiye’de zorla yerine getirilmesine yönelik ayrı karardır. Gider kararında belirli miktarın karşı taraftan tahsil edilmesi isteniyorsa salt tanıma başvurusu ve ilamın varlığını kabul ettirmek, doğrudan ilamlı icra yapmaya her durumda yeterli değildir.

Kararın Türkiye’de hangi etkisinin istendiği dava dilekçesinde açıklanmalıdır. Sadece ana uyuşmazlığın çözülmüş olduğunun kabulü mü, yoksa İngiliz yargılama giderinin Türkiye’de para olarak tahsili mi hedeflenmektedir? İki talep birbirine karıştırıldığında usul yolu yanlış seçilebilir.

MÖHUK 52–53: Türk mahkemesine sunulacak zorunlu belgeler

MÖHUK m.52, tenfiz dilekçesinde yer alacak temel bilgileri; m.53 ise dilekçeye eklenecek yabancı ilam örneği ile kesinleşmeyi gösteren belgeleri ve onanmış tercümeleri düzenler. İngiliz Costs Order’ın mahkemece onanmış nüshası, tutarı sonradan belirleyen certificate, kesinleşme kaydı ve Türkçe tercümeler birbirini tamamlayan ayrı belgelerdir.

Somut dosyada İngiliz mahkemenin case number kaydı, tarafların tam adları, hükmedilen ödeme tutarı, faiz veya ödeme tarihi gösteren hükümler ile gerekirse appeal durumuna ilişkin resmî belgeler karşılaştırılır. Karar metnindeki belirsiz ifadelerin taraflarca yeniden yorumlanarak gerçek hüküm yerine sunulması usulüne uygun değildir.

MÖHUK 54/1-a: karşılıklılık incelemesi

MÖHUK m.54/1-a tenfiz için ilgili yabancı ülkeyle karşılıklılık şartını düzenler. Bu şartın anlaşma, kanun hükmü veya fiilî uygulama bakımından değerlendirilmesi gerekir. İngiliz mahkeme kararlarının Türk mahkemesinde tenfizi talep edilirken, her yabancı kararın şart aranmadan otomatik icra edileceği söylenemez.

Karşılıklılık, kamu düzeni ve tarafların savunma hakkı gibi diğer koşullardan bağımsız bir inceleme başlığıdır. Karşılıklı uygulama mevcut olsa bile usule aykırılık veya münhasır yetki bakımından başka engeller gündeme gelebilir. Dilekçede yalnız ‘İngiliz kararı güvenilirdir’ diye yazmak bu testi karşılamaz.

MÖHUK 54/1-b: Türk münhasır yetkisi ve aşırı yetki

MÖHUK m.54/1-b, Türk mahkemelerinin münhasır yetkisine giren konular ve belirli koşullarda yabancı mahkemenin aşırı yetki kullanımı bakımından tenfiz engelini düzenler. İngiltere ve Galler’deki ticari alacak davasında hükmedilen masraf, Türk mahkemelerinin münhasır yetki alanındaki aynî hak hükmüyle aynı nitelikte değildir. Yine de kararın dayandığı uyuşmazlığın kapsamı somut ilam üzerinden incelenmelidir.

Mahkeme masrafı ana kararın yalnız bir bölümüyse, Türk mahkemesi hangi bölüm için tenfiz istendiğini açıkça görmelidir. Ana davada para alacağı, taşınmaz tescili veya yabancı kişisel statüye ilişkin farklı hükümler bulunabilir. Her birinin bağımsız incelemesi yapılmalıdır.

MÖHUK 54/1-c: kamu düzeni şartı

MÖHUK m.54/1-c yabancı ilamın Türk kamu düzenine açıkça aykırı olmaması şartını içerir. İngiltere’de giderlerin belirli oranda karşı tarafa yüklenmiş olması tek başına Türk kamu düzenine aykırılık sonucunu doğurmaz. Ancak ilamın hukuki niteliği ve somut sonuçları Türk hukuku açısından incelenir.

Tenfiz denetiminde İngiltere mahkemesinin tüm gider takdirinin Türk mahkemesince sıfırdan hesaplanması beklenmez. Özellikle kararın medeni hukuk giderine mi, ceza niteliğinde bir yaptırıma mı yoksa contempt yaptırımına mı ilişkin olduğu ayrımı önemlidir. Bir para hükmünün adı değil, hukuki niteliği incelenmelidir.

MÖHUK 54/1-ç: tebligat ve savunma hakkı

MÖHUK m.54/1-ç, belirli usul güvencelerine uyulmadan verilmiş yabancı kararlar yönünden kendisine karşı tenfiz istenen kişinin ileri sürebileceği itirazı düzenler. İngiltere’deki tarafın usulüne uygun çağrılıp çağrılmadığı, temsil edilip edilmediği ve savunma olanağı bulup bulmadığı somut kararda ve usul belgelerinde incelenir.

Özellikle gider kararı ayrı bir duruşma veya assessment işlemi sonunda verilmişse o aşamaya ilişkin tebligat ve itiraz süreçleri önemlidir. Türk borçlunun İngiliz yargılamadan haberdar olmadığı iddiası tek cümleyle kanıtlanmış sayılamaz; belgeler incelenir.

MÖHUK 56: gider hükmü kısmen tenfiz edilebilir mi?

MÖHUK m.56, yabancı kararın kısmen veya tamamen tenfizine yahut talebin reddine karar verilebilmesine imkân tanır. Ana davada hem esas alacak hem yargılama gideri hem de faiz hükmü bulunuyorsa, bu bölümlerin birbirinden ayrılabilirliği önem taşır. Gider bölümüne özel başvuru yapılması, karardaki ilgili fıkranın belirli ve icraya elverişli olmasına bağlıdır.

Türk mahkemesinde yabancı mahkemenin hiç hükmetmediği yeni gider kalemlerinin İngiliz Costs Order’ın parçasıymış gibi eklenmesi doğru değildir. Türkiye’deki tenfiz yargılamasının kendi harç ve giderleri ise ayrı usul rejimine tabidir.

İngiltere’de appeal bulunması kesinleşmeyi nasıl etkiler?

İngiltere’de appeal süreci veya kararın değiştirilmesi talebi varsa ilgili yabancı ilamın kesinleşme durumu ayrıca belgelenir. CPR Part 47 kapsamında detailed assessment işleminin appeal nedeniyle kendiliğinden her durumda durduğu varsayılamaz; ilgili İngiliz kuralları ve mahkemece verilmiş stay kararları incelenir.

Türkiye’deki tenfiz başvurusunda mahkemenin göreceği şey yalnız ‘appeal was filed’ e-posta notu değil, hangi kararın hangi tarihte yürürlükte ve kesinleşmiş olduğunu gösteren usul belgeleridir. Dosya tarihçesinin çıkarılması bu sebeple gereklidir.

Summary Assessment ile kesin tutar nasıl belirlenir?

İngiliz CPR 44.6, mahkemenin belirli koşullarda gideri summary assessment yoluyla doğrudan belirlemesine veya detailed assessment için yönlendirme yapmasına imkân verir. Kararda doğrudan toplam tutar yazıyorsa Türkiye’de talep edilecek tutarın belirlenmesi yönünden farklı bir durum vardır. Ancak ana ilamın ve kesinleşme belgesinin ibrazı yine gereklidir.

Summary assessment sonucu hükmedilen net tutarla taraf avukatının daha yüksek tahmini gider listesi birbirine karıştırılmamalıdır. Talep edilecek miktar kararın hüküm fıkrasından ve ilgili resmî belgeden anlaşılmalıdır.

Solictor invoice ile Costs Order aynı mıdır?

Solicitor tarafından müvekkile gönderilen fatura, müvekkil ile vekili arasındaki ücret ilişkisini gösterebilir. İngiliz mahkemenin karşı tarafa yüklediği yargılama gideri ise ayrı bir hukuki sonuçtur. Aynı tutarda olmaları şart değildir. Türk mahkemesinde gider alacağını tenfiz ettirmek için karşı tarafı ödeme borcu altına sokan yabancı mahkeme hükmü aranır.

Bir solicitor invoice belgesinin apostilli olması dahi onun mahkeme kararı hâline geldiği anlamına gelmez. İngiliz costs certificate ve mahkeme order’ının kapsamı ayrı doğrulanmalıdır. Böylece tarafların kendi avukatlarına borçlu olduğu bedel ile karşı tarafın mahkeme hükmü uyarınca ödemesi gereken tutar karıştırılmaz.

İngiltere’de kısmen ödenmiş gider Türkiye’de nasıl gösterilir?

Costs Order kapsamında borçlu İngiltere’de veya başka ülkede kısmi ödeme yapmış olabilir. Türkiye’de tenfiz veya icra talebi düzenlenirken bu ödemelerin tarihleri, tutarları, ödeme açıklaması ve hangi kaleme mahsup edildiği belgelenmelidir. Aynı tutarın iki kez tahsili hukuki açıdan kabul edilemez; güncel borç bakiyesi nesnel kayıtlarla gösterilir.

Ödeme mahsup sorunları, ana gider alacağı, mahkemece hükmedilmiş faiz ve yargılama gideri kalemleri ayrı ele alınarak çözülür. Bir mahkeme kararının tam ödenmiş olmasıyla hiç ödenmemiş olması aynı icra talebini doğurmaz.

GBP cinsinden hükmedilmiş giderin Türkiye’de takipte gösterilmesi

İngiliz mahkemesi gider alacağını GBP cinsinden belirlemiş olabilir. Türk icra takip talebinde yabancı para alacağının gösterilmesi ve hangi kur üzerinden Türk parası karşılığının talep edildiği hususları İcra ve İflas Kanunu m.58 ile bağlantılıdır. Tenfiz kararı, alacağın yabancı para niteliğini otomatik ortadan kaldıran bir genel kural olarak anlaşılmamalıdır.

Kur hesabı yapılırken ana alacak, faiz ve ödemelerin tarihleri birbirinden ayrılır. İngiliz mahkemenin hükmetmediği faiz oranı yalnız alacaklının isteğiyle yeni yabancı ilam unsuru hâline gelmez. Takibin talep biçimi ve faiz bakımından ilgili Türk icra kuralları uygulanır.

İngiliz gider kararındaki faiz nasıl değerlendirilir?

Costs Order metninde faiz hükmü veya ilgili İngiliz hukukundan doğan faiz sonucu bulunması durumunda ödeme tarihi, başlangıç ve oran ayrı araştırılır. İngiltere’deki farklı yasal ve sözleşmesel faiz düzenlemeleri tek bir oranla ifade edilemez. Türk mahkemesinin hangi yabancı hükmü tenfiz edeceği karardaki metne ve uygulanacak hukuka göre belirlenir.

Türkiye’deki ilamlı icra aşamasında hükmedilmiş tutar ve takip sonrası faiz konuları ayrıca değerlendirilebilir. Özellikle GBP bedeli içeren bir dosyada kur tarihiyle faizin başlangıç tarihinin aynı olduğu varsayılmamalıdır.

Türkiye’de Costs Order tenfizi için belge listesi

Gerekli evrak setinde İngiliz mahkemenin onaylı Costs Order nüshası, varsa summary assessment tutarını gösteren karar, detailed assessment sonunda final costs certificate, kesinleşme belgesi, değişiklik veya appeal kararları ve onaylı Türkçe tercümeler bulunur. Tarafların adları, şirket ise Companies House numarası ve vekâlet belgeleri ayrıca doğrulanır.

Bu belgeler hangi para alacağının ne zaman, kime karşı doğduğunu ve bugün ne kadarının ödenmediğini ortaya koymalıdır. İngiltere’den gelen elektronik kaydın kaynağı da kontrol edilir. Yalnız karşı taraf avukatının e-posta talebi veya tahmini masraf tablosu, tenfiz için yeterli yabancı ilam belgesi değildir.

Tenfiz davası Türkiye’de hangi mahkemede açılır?

MÖHUK m.51, tenfiz kararı bakımından görev ve yetkinin temel bağlama noktalarını düzenler. Kanunda asliye mahkemesi ve kendisine karşı tenfiz istenenin Türkiye’deki yerleşim yeri, yoksa sakin olduğu yer, bunlar da yoksa Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemeleri bağlantısı yer alır. İlamın niteliği nedeniyle özel görevli mahkemenin bulunup bulunmadığı somut olarak araştırılır.

İngiliz Costs Order bir ticari dava, aile davası veya başka medeni yargılama türüyle bağlantılı olabilir. Türkiye’de görev ve yetki konusu sadece yabancı kararın başlığındaki ‘costs’ kelimesinden çıkarılmamalıdır.

Örnek uyuşmazlık: Londra’daki alacak davasında 15.000 GBP gider

Londra’daki ticari alacak davasının sonunda İngiliz mahkeme, Türk şirkete karşı belirli miktarda gider ödenmesine hükmetmiş olsun. Türk dosyasına kararın onaylı nüshası, kesinleşme belgesi ve hükmün net tutarı sunulur. Ardından MÖHUK m.50–54 şartları incelenir; mahkeme uygun bulursa m.56 uyarınca tenfiz sonucuna karar verebilir.

Bu örnekte esas dava alacağının ayrı olarak ödenmiş olması, Costs Order’ın hukukî varlığının ve varsa ödemenin mahsup durumunun incelenmesini gerektirir. Kesin tutar örnek amaçlıdır; herhangi bir gerçek dava veya kazanılacak meblağ iddiası içermez.

Örnek uyuşmazlık: Gider henüz assessed değil

Diğer bir İngiltere dosyasında mahkeme ‘costs to be assessed if not agreed’ demiş ancak taraflar miktar üzerinde anlaşamamış olabilir. Bu durumda ne kadar gider ödeneceğini belirleyen nihai certificate bulunmadığı takdirde doğrudan belirli tutarlı Türk ilamlı icrası talep edilmesi ciddi sorun yaratır. İngiliz usulündeki assessment aşaması ve belgenin icra niteliği açıklığa kavuşturulur.

Türk tenfiz davası, İngiltere mahkemesinin henüz kesinleştirmediği bir gider listesini yeniden hesaplayan mekanizma değildir. MÖHUK m.50 ve 53’ün gerektirdiği yabancı ilam ve kesinleşme koşulları somut belgelere göre incelenir.

İlgili site içi rehberler ve resmî kaynaklar

İngiliz alacak kararının ana hükmü için CCJ kararının tenfizi rehberi, yabancı mahkeme kararındaki kesinleşme eksikliği için MÖHUK 50–53 kesinleşme belgesi, yabancı resmî belgenin tasdiki için HMK 223–224 apostil rehberi ve uluslararası yetki için MÖHUK 47 rehberi birlikte okunabilir.

İngiltere bakımından CPR Part 44 ve CPR Part 47, Türkiye bakımından MÖHUK 5718 resmî metinleri esas alınmalıdır.

Sık sorulan 12 soru

İngiltere Costs Order Türkiye’de doğrudan icra edilir mi?

Yabancı hukuk mahkemesi ilamının Türkiye’de zorla icrası için kural olarak MÖHUK m.50 ve devamındaki tenfiz rejimi değerlendirilir.

Costs Order ile solicitor faturası aynı mıdır?

Hayır. Avukat faturası taraf ile avukatı arasındaki ücret belgesidir; Costs Order mahkemece karşı tarafa yüklenen gider kararıdır.

Gider tutarı kararda yoksa ne olur?

İngiliz CPR 44–47 çerçevesinde summary veya detailed assessment ve gerekiyorsa certificate işlemleri incelenir.

Final Costs Certificate nedir?

CPR 47.17 kapsamında değerlendirilmiş gider miktarını gösteren ve kural olarak ödeme emri içeren belge niteliğindedir.

Tenfiz için kesinleşme belgesi gerekir mi?

MÖHUK m.53, yabancı ilamın kesinleştiğini gösteren usulüne uygun belgenin ve onanmış tercümesinin sunulmasını düzenler.

İngiliz gider kararının yalnız bir kısmı tenfiz edilebilir mi?

MÖHUK m.56 kısmi tenfize imkân verir; somut hükmün ayrılabilirliği incelenmelidir.

İngiliz mahkeme giderleri Türk vekâlet ücretine çevrilir mi?

Tenfiz, yabancı mahkemenin takdir ettiği giderleri Türkiye tarifesine göre baştan hesaplama yargılaması değildir.

İngiltere’de gider kararı için 14 günlük ödeme süresi var mı?

CPR 44.7 kural olarak belirli karar veya certificate tarihinden itibaren 14 günlük ödeme rejimi öngörür; mahkeme farklı süre belirleyebilir.

İngiltere’de appeal varsa tenfiz yapılabilir mi?

Yabancı ilamın kesinleşme ve yürürlük durumu, ilgili usul ve varsa durdurma kararı üzerinden ayrıca belgelenmelidir.

GBP gider alacağı Türkiye’de nasıl takip edilir?

İİK m.58 ve ilgili icra kuralları uyarınca yabancı para tutarı, kur ve faiz talepleri ayrı gösterilir.

Gider kısmen ödenmişse Türkiye’de tekrar istenebilir mi?

Ödeme ve mahsup belgeleriyle kalan tutar belirlenmelidir; aynı bedelin iki kez tahsili hukuken korunmaz.

Costs Order’ın tenfizinde Türk mahkemesi İngiliz davayı yeniden görür mü?

Tenfiz incelemesi yabancı esas uyuşmazlığın tamamen yeniden karara bağlanması değil, MÖHUK 50–54’teki şartların değerlendirilmesidir.