Belçika BOIP Benelüks Markası Türkiye’de Korunur mu? SMK 6769 m.7, Rüçhan ve Madrid Sistemi (2026)

Kısa ve net cevap

Belçika’da BOIP aracılığıyla elde edilen Benelüks marka tescili Belçika, Hollanda ve Lüksemburg’da koruma sağlar; Türkiye’de kendiliğinden marka tesciline dönüşmez. Türkiye’deki koruma için 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu m.7 uyarınca Türk marka tescili veya Türkiye’nin belirlenmesiyle geçerli uluslararası koruma incelenir. Benelüks ilk marka başvurusundan itibaren şartlar gerçekleşirse m.12 kapsamında altı aylık rüçhan hakkı mümkündür. Madrid sistemiyle Türkiye sonradan da belirlenebilir; fakat Türk önceki marka hakları ve ret sebepleri incelenir.

Kısa özet tablosu

BOIP Benelüks markası Türkiye’de kendiliğinden korunmaz

Belçika’da ticaret yapan Türk veya Belçikalı girişimcinin markasını Benelüks Fikri Mülkiyet Ofisine (BOIP) tescil ettirmiş olması, markasının Türkiye’de aynı kapsamda ve hiçbir ek işlem olmadan tescilli olduğu anlamına gelmez. Dünya Fikri Mülkiyet Örgütü WIPO, marka haklarının ülkesel veya bölgesel koruma ilkesiyle çalıştığını açıkça belirtir. Bölgesel marka tescilinin kapsamı ilgili bölgeyle sınırlıdır. BOIP tescili bakımından bu bölge Belçika, Hollanda ve Lüksemburg’dur; Türkiye bu coğrafyanın içinde değildir.

Türkiye’de marka hakkının kapsamı 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu, usulüne uygun Türkiye marka başvurusu veya Türkiye’nin belirlenmiş ülke olduğu ve korumanın sağlandığı uluslararası tescil hükümleriyle değerlendirilir. Türkiye’de markanın kullanılması, Belçika ticaret siciline yazılması ve Benelüks ofisinin verdiği belge birbirinden farklı hukukî olgulardır. İlk sorulacak konu, markanın gerçekten hangi ülkelerde ve hangi mal veya hizmetlerde koruma kazandığıdır. Marka sahibinin Belçika’daki hakları ile Türkiye’deki alıcıya ve rakibe karşı ileri sürmek istediği haklar aynı coğrafi sonuca otomatik ulaşmaz.

BOIP ve Benelüks marka tescili hangi devletleri kapsar?

BOIP, Benelüks bölgesinin ortak marka ofisidir. Hollanda devletinin resmî iş ve girişimcilik portalı, BOIP aracılığıyla elde edilen bölgesel marka korumasının Belçika, Hollanda ve Lüksemburg’da geçerli olduğunu açıklamaktadır. Benelüks sistemi bu üç devleti birlikte kapsadığından yalnız Belçika için bağımsız BOIP tescili yapılacağı veya BOIP’in Türkiye’yi kapsayan tek bir Avrupa tescil kurumu olduğu şeklindeki ifadeler yanlıştır. Bu coğrafi sınır, markanın Türkiye’de korunması için izleyeceğiniz ayrı başvuru yolunu belirler.

Marka sahibi BOIP kayıt numarası, tescil tarihi, güncel durum, işaretin türü ve Nice sınıflarına göre mal-hizmet listesini kontrol etmelidir. Bir markanın Benelüks’te belirli mal sınıfında tescilli olması, Türkiye’de başka bir sınıftaki kullanım üzerinde her koşulda tekel doğurmaz. Ticaret unvanı, şirket adı, internet alan adı veya logo üzerindeki telif hakları, markanın tescilden doğan korumasından farklıdır. Bu nedenle hak yönetimi için yalnız BOIP belgesinin ön sayfasına bakılması eksik inceleme olur.

6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu madde 7: tescil ilkesi

6769 sayılı Kanun m.7/1 açık biçimde bu Kanunla sağlanan marka korumasının tescil yoluyla elde edildiğini düzenler. M.7/2 tescilden doğan hakların münhasıran marka sahibine ait olduğunu ve izinsiz aynı veya karıştırılma ihtimali yaratan benzer işaret kullanımlarına karşı korumayı ele alır. Türkiye bakımından koruma isteniyorsa Türk Patent ve Marka Kurumu nezdinde ulusal marka tescili veya Madrid sistemi üzerinden Türkiye’de sonuç doğuran uygun uluslararası tescil incelenmelidir.

Marka sahibi sırf Belçika’da yıllardır aynı isimle faaliyet gösterdiği için Türkiye’de herkese karşı hiçbir inceleme gerekmeksizin m.7 kapsamındaki tescilli hakları ileri süremez. Türkiye’de ulusal tescil yapılmamış olsa da daha önceki hak, tanınmış marka veya haksız rekabet kaynaklı özel koruma ihtimalleri ayrı norm ve koşullarla değerlendirilebilir. Fakat bu ihtimaller, Benelüks tescil belgesinin Türkiye ulusal marka siciline kendiliğinden dönüştüğünü göstermez.

WIPO Madrid Sistemi ile Türkiye’nin belirlenmesi

Marka sahibi Benelüks’te temel marka başvurusu veya tesciline sahipse Madrid Protokolü kapsamında uygun şartlarla uluslararası marka başvurusu yolunu değerlendirebilir. WIPO’nun resmî açıklaması, uluslararası başvurunun başvuru sahibinin bağlantılı olduğu menşe ofisi üzerinden yapıldığını ve korunmak istenen akit devletlerin belirtilmesi gerektiğini açıklar. Türkiye’nin korunmak istenen devlet olarak belirlenmesi, Benelüks haklarının kendiliğinden Türkiye’ye uzaması değil uluslararası sistem üzerinden yeni bir ülkesel koruma talebidir.

WIPO, her belirlenen devletin kendi marka hukukuna göre inceleme yaparak koruma hakkında karar verebildiğini ve gerekirse geçici ret bildirebildiğini belirtir. Bu nedenle Madrid başvurusunda Türkiye’nin adının yazılması, tüm itiraz veya ret ihtimallerinin ortadan kalktığı anlamına gelmez. Markanın aynı işaret olması, sınıfların uygunluğu, önceki Türk marka hakları ve ilgili işlemin süreleri birlikte kontrol edilir. Uluslararası başvuru, Türkiye yönünden güncel sicil ve koruma statüsü izlenmeden sonuçlanmış kabul edilmemelidir.

Mevcut Madrid tesciline Türkiye sonradan eklenebilir mi?

Markası uluslararası sistemde zaten kayıtlı olan işletme, önceki başvurusunda Türkiye’yi belirlememiş olabilir. WIPO’nun ‘Expand Protection’ açıklaması, ilgili uluslararası tescile sonradan yeni Madrid sistemi üyelerinin eklenmesine yönelik subsequent designation, yani sonraki belirleme, işlemini tanımlar. Başvuru sahibi eMadrid sisteminden uygun ülkeleri ve mal-hizmet kapsamını seçerek ilave koruma talep edebilir. Bu yol, mevcut Benelüks belgesinin kendi başına Türkiye’de yeni hak yaratmasıyla karıştırılmamalıdır. Başvuru mekanizması hakkında Madrid Protokolü uluslararası marka tescili rehberi de incelenebilir.

Sonraki belirleme yapılmadan önce temel uluslararası marka tescilinin mevcut durumu, hak sahibinin kimliği, Türkiye’nin yeni belirleme için uygunluğu ve markanın ilgili sınıfları doğrulanır. Türkiye korumasının hangi tarihten itibaren ve hangi mallar için geçerli olabileceği ilgili Madrid kuralları ve Türk marka mevzuatı üzerinden saptanır. Bir ülkeyi sisteme eklemek, Türkiye’deki önceki tescilleri otomatik hükümsüz kılmaz; ulusal ofisin inceleme ve üçüncü kişilerin hakları önemini korur.

Madrid başvurusunda Benelüks temel markası ve bağımlılık

WIPO’nun Madrid başvuru süreci açıklaması, uluslararası başvurunun menşe ofisinde mevcut bir marka başvurusu veya tesciliyle bağlantılı olduğunu belirtir. Bu temel başvuruya ilişkin marka sahibinin adı, işaretin örneği ve koruma istenen mallar ile hizmetler incelenir. Uluslararası başvuruda temel başvurunun kapsamı dışında kalan yeni mal veya hizmetleri hiçbir sınır olmaksızın eklemek doğru kabul edilmez. Menşe ofisinin uygunluğu ve uluslararası başvuru koşulları ayrı kontrol edilir.

WIPO’nun Madrid sistemine ilişkin kılavuz ve ‘replacement’ açıklamaları, uluslararası markanın ilk beş yıl belirli koşullarda temel markaya bağımlı olduğunu gösterir. Benelüks temel markasının bu dönemde iptal veya kapsam kaybına uğraması, uluslararası koruma üzerinde sonuç doğurabilir. Türkiye’de ayrı ulusal başvuru ile uluslararası başvurunun maliyet ve hukukî dayanıklılık bakımından karşılaştırılması bu nedenle önemlidir. Uygun yol yalnız dosyanın içeriği, piyasa hedefleri ve marka sahibinin mevcut kayıtlarına göre belirlenir.

6769 madde 12: Benelüks ilk başvurusundan itibaren altı aylık rüçhan

6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu m.12/1, Paris Sözleşmesi veya Dünya Ticaret Örgütü bağlantısına sahip kişi ve şirketlerin uygun ilk marka başvurusundan itibaren altı ay içinde aynı marka ve aynı mal veya hizmetler için Türkiye’de rüçhan hakkından yararlanabilmesini düzenler. Benelüks ofisine yapılan uygun ilk marka başvurusu, kanunun şartları gerçekleşiyorsa bu tür öncelik talebinin dayanağı olabilir. Sürenin başlangıcı bir markanın pazarda kullanılmaya başlandığı gün değil, ilgili yetkili ofise ilk başvurunun yapıldığı tarihtir.

Rüçhan hakkı aynı işarete ve ilgili mal-hizmet kapsamına bağlanmıştır. Belçika’da tescilli bir markanın korumasının on yıl sürmesi, Türkiye’de rüçhan hakkının da on yıl devam ettiği anlamına gelmez. Altı aylık rüçhan dönemi geçirilmişse önceki Benelüks başvurusuna dayanılarak m.12 kapsamındaki önceliğin her koşulda ileri sürüleceği varsayılamaz. Rüçhan belgesinin alınması, başvuru sırasında belirtilmesi ve diğer şekil şartları Türk Patent ve Marka Kurumunun düzenlemeleriyle birlikte uygulanmalıdır. Süre ve belge ayrıntıları için marka rüçhan hakkı ve SMK m.12–13 rehberi ayrıca incelenebilir.

TÜRKPATENT başvurusu öncesi benzer Türk markalarının taranması

Türkiye’de koruma için başvuru yapılmadan önce markanın aynısı veya karıştırılabilecek benzeri işaretlerin Türk marka sicilinde bulunup bulunmadığı araştırılır. Aynı kelimenin yalnız yazılışındaki küçük fark veya grafik düzen değişikliği karıştırılma ihtimalini her durumda ortadan kaldırmaz. 6769 m.5 mutlak ret nedenlerini, m.6 ise önceki hak sahiplerinin itirazı üzerine değerlendirilen nispi ret nedenlerini düzenler. M.6/1 özellikle önceki marka ile aynı veya benzer işaretin aynı veya benzer mal-hizmetlerde karıştırılma ihtimali doğurmasını ele alır.

Benelüks marka belgesinde üç ülke için koruma bulunması, Türkiye’deki daha önce başvurulmuş veya tescil edilmiş markalara kendiliğinden üstünlük tanımaz. Başvuru tarihi, rüçhan iddiası, markaların benzerliği ve ticari faaliyet sınıfları birlikte incelenir. Bir internet aramasında aynı adın görünmemesi Türk sicilinde benzer marka olmadığı konusunda yeterli araştırma değildir. Sınıf eşleştirmesi, tescilin durumu, marka sahibinin kimliği ve önceki hakların niteliği resmî kaynak üzerinden doğrulanmalıdır.

SMK madde 6/4: Paris Sözleşmesi kapsamında tanınmış marka ihtimali

6769 sayılı Kanun m.6/4, Paris Sözleşmesinin 1’inci mükerrer 6’ncı maddesi bağlamındaki tanınmış marka ile aynı veya benzer işaretin aynı veya benzer mal ya da hizmetler bakımından başvurulmasına ilişkin özel bir nispi ret nedeni içerir. Bu hüküm, Türkiye’de ulusal tescili bulunmayan yabancı markanın belirli koşullarda önceki hak veya tanınmışlık iddiasıyla korunabilmesini tartışmak açısından önem taşır. Ancak Belçika’da tek bir mağaza açmış olmak veya BOIP tescil belgesine sahip bulunmak, markayı otomatik olarak Paris Sözleşmesi anlamında tanınmış yapmaz.

Tanınmışlık iddiasında ilgili piyasa, kullanım ve tanınırlık delilleri, müşteri çevresi, reklam ve satış verileri, koruma istenen işaret ile önceki hak arasındaki bağlantı önemlidir. Her somut itiraz m.6/4’ün şartları bakımından değerlendirilmelidir. Yurt dışında tescilli olma ile Türkiye’de tanınmış marka iddiası aynı hukuki başlık değildir. Özel koruma ihtimalinin bulunması, ayrı bir ulusal veya Madrid başvurusuna gerek olmadığı şeklinde kesin ve risksiz yatırım stratejisi kurulmasını haklı kılmaz.

SMK madde 6/6 ve ticaret unvanı dahil önceki diğer haklar

6769 m.6/6, tescil başvurusu yapılan markanın başkasına ait kişi ismini, ticaret unvanını, fotoğrafı, telif hakkını veya herhangi bir fikri mülkiyet hakkını içermesi durumunda hak sahibinin itirazı üzerine ret sebebi olabilecek özel düzenleme getirir. Belçika’daki şirketin ticaret unvanı veya başka fikrî hakkı bakımından Türkiye’de ileri sürülebilecek hukuki iddialar varsa bunların dayanağı ve koruma alanı ayrıca araştırılır. KBO/BCE şirket kaydının varlığı kendi başına SMK m.7 kapsamındaki Türkiye marka tescili değildir.

Ticaret unvanı, alan adı ve marka işaretinin aynı kelimeleri taşıması sık görülse de her biri farklı hukuki müessesedir. Hangi hakkın önce doğduğu, tescil veya kullanım ülkesi, ayırt edicilik ve Türkiye’de korunmaya elverişlilik bakımından delil incelemesi gerekir. Bir işaretin marka olarak tescili reddedilmişse hak sahibinin ileri sürebileceği diğer hukuki iddialar bulunabilir; buna rağmen her uyuşmazlıkta mutlak kazanma sonucu vaat edilemez.

EUIPO Avrupa Birliği markası ile BOIP farkı

Belçika Avrupa Birliği üyesi olduğu için işletmeler BOIP dışında EUIPO nezdinde Avrupa Birliği marka tescili yolunu da kullanabilir. EUIPO markası, Avrupa Birliği içindeki koruma coğrafyasına yöneliktir; Türkiye Avrupa Birliği üyesi olmadığından EUIPO tescili de tek başına Türkiye’de ulusal tescil yerine geçmez. BOIP ise üç Benelüks ülkesini kapsayan bölgesel sistemdir. Bu iki tescil farklı kapsam ve maliyet seçimleridir.

Türkiye’de pazara girme kararı alan şirketin mevcut sicili BOIP kaydı, EUIPO kaydı ve WIPO Madrid kaydı olarak ayrı kontrol edilmelidir. Bir şirketin Benelüks ofisindeki tescili varsa ayrıca EUIPO marka koruması bulunduğu otomatik varsayılmaz. Benzer şekilde Madrid uluslararası sicilindeki kayıt numarası ve coğrafi belirlemeler incelenmeden bütün dünya ülkelerinde koruma bulunduğu kabul edilemez. Koruma istenen pazarların ve markanın temel haklarının haritası başvuru stratejisinin başlangıcıdır.

Nice sınıflandırması ve Türkiye’deki faaliyet alanına uygunluk

Markanın Türkiye’de korunma isteği belirlenirken yalnız marka adı değil ilgili mal ve hizmetlerin kapsamı da değerlendirilir. Örneğin Belçika’da gıda satışı yapan şirketin Türkiye’de lojistik veya yazılım hizmeti sunması, mevcut markasının hangi sınıflarda korunduğunun incelenmesini gerektirir. 6769 m.7/2, aynı markanın aynı veya benzer mal ve hizmetlerde kullanımı yanında bazı özel tanınmışlık hallerini de düzenler. Her mal ve hizmet türü için bütün sınıflarda sınırsız tekel olduğu şeklinde yorum yapılamaz.

Türkiye’deki başvuru listesini oluştururken Benelüks veya Madrid temel markasının somut mal-hizmet listesi ile Türkiye’deki mevcut ve planlanan ticari faaliyet karşılaştırılır. Yanlış sınıf seçimi, şirketin asıl gelir getirecek mal veya hizmet alanının gerekli ölçüde korunmamasına yol açabilir. Çok geniş ancak fiilen ilgisiz sınıflara yönelmek de başvuru stratejisinin otomatik başarısı anlamına gelmez. Güncel faaliyet ve büyüme planı, hukuki koruma kapsamının belirlenmesinde esas alınmalıdır. Nice sınıflandırması ve marka başvuru sınıfları konusundaki ayrı açıklama kapsam belirlemeye yardımcıdır.

Marka koruma süresi ve tescilin yenilenmesi

6769 sayılı Kanun m.23, Türk marka tescilinin başvuru tarihinden itibaren on yıl süreyle korunacağını ve bu sürenin onar yıllık dönemler hâlinde yenilenebileceğini düzenler. Benelüks sisteminde de marka koruması ve yenileme dönemi ayrı resmî kayıtlardan takip edilir. Her iki yerdeki tarihler birbirine otomatik eşit değildir. Türkiye başvurusunun daha sonra yapılması halinde Türkiye’deki koruma başlangıcına ve rüçhan değerlendirmesine ilişkin ayrı tarihler gündeme gelir.

Marka sahibinin uluslararası Madrid tescili varsa bu sicilin yenilenmesi ve Türkiye’nin belirlenmiş devlet olarak koruma statüsü de izlenmelidir. Belçika’da marka belgesinin son kullanım tarihinin geçmiş olması, başka devletteki her tescilin otomatik sona ermesi şeklinde yorumlanamaz; sistemlerin bağlantısı ve hukuki sonuçları ayrı incelenir. Başvuru, yayın, tescil ve yenileme tarihlerini içeren kontrol tablosu, hem ulusal hem uluslararası kayıtların yönetiminde önem taşır.

Türkiye’de izinsiz kullanım ve SMK madde 29

6769 sayılı Kanun m.29, marka hakkına tecavüz sayılan fiilleri düzenler. Bu kapsamda Türkiye’de koruma sağlanmış bir markanın izinsiz kullanımından kaynaklanan talepler, tescilin kapsamı ve somut fiilin niteliğine göre değerlendirilir. Aynı veya karıştırılma ihtimali yaratacak benzer işaretin mal ya da hizmet üzerinde kullanılması, bazı koşullarda hak ihlali tartışmasına yol açar. Ancak Türkiye’de korunma şartı araştırılmadan ‘BOIP belgem var, Türkiye’deki rakibe marka davasını kesin kazanırım’ denilmesi doğru değildir.

Marka ihlali iddiasında başvurunun veya tescilin tarihleri, Türkiye’deki kullanımın hangi mal veya hizmetlerde gerçekleştiği, karşı tarafın olası önceki hakları ve işaretlerin benzerliği belirlenir. İnternet satışı, reklam, ürün etiketleri ve pazar yeri görüntüleri tarihle bağlantılı saklanmalıdır. Bir internet ilanındaki markanın Türkiye’ye yönelmiş ticari kullanım oluşturup oluşturmadığı ayrıca incelenebilir. Hukuki sonuç delile ve mevzuatın koruma koşullarına dayanmalıdır.

SMK madde 149 ve 150 kapsamında hukuk davaları

6769 sayılı Kanun m.149, sınai mülkiyet hakkı tecavüzü halinde mahkemeden istenebilecek talepleri, tecavüzün tespitini ve önlenmesini, sonuçlarının kaldırılmasını, maddi ve manevi zararların tazminini ve diğer hukukî koruma araçlarını düzenler. M.150 tazminat isteminin kapsamına ilişkin hükümler içerir. Belçika markası sahibinin Türkiye’de bu talepleri ileri sürebilmesi, Türkiye’de korunmuş bir sınai mülkiyet hakkı veya uygun diğer kanuni dayanak bulunmasına bağlıdır.

Davacı, Türkiye’de hak sahibi olduğunu gösteren geçerli kayıtları, ihlal iddiasının neye dayandığını ve talep ettiği korumanın kapsamını dosyaya koyar. İhlal ettiği ileri sürülen kişinin işaret kullanımının tarihi ve biçimi tespit edilir. Her marka benzerliğinin maddi tazminat doğuracağı ya da markanın Türk sicilinde bulunmamasının bütün olası hukukî iddiaları her durumda ortadan kaldıracağı şeklinde kesin genelleme yapılmaz. Talepler dayandıkları hakka ve somut delile göre ayrı ele alınır.

SMK madde 159: ihtiyati tedbir talebi

6769 sayılı Kanun m.159, hak sahibinin sınai mülkiyet hakkının Türkiye’de ihlal edildiğini veya ihlal tehlikesinin bulunduğunu ispatlama koşulları çerçevesinde mahkemeden ihtiyati tedbir istemesini düzenler. Tedbir kararı, davanın esası hakkında nihai karar verilmeden önce hakkın korunması amacı taşır. Başvuruda hangi ürün, marka işareti veya ticari kullanımın durdurulmasının istendiği açıkça gösterilmelidir.

Türkiye’de korunması kanunen sağlanmamış bir marka yönünden sırf Benelüks kayıt belgesine dayanarak otomatik tedbir kararı verileceği ileri sürülemez. Hak sahipliği, önceki haklar, marka tescil kapsamı veya ilgili koruma normu ile ihlal olgusu araştırılır. İnternette yayınlanan bir görselin tek ekran görüntüsü, daha geniş ihlal iddiasını tek başına her zaman karşılamayabilir. Yüksek etkili tedbir taleplerinde doğru şirket kimliği, ürün veya hizmet bağlantısı ve hukuki delil zinciri oluşturulmalıdır.

Belçika’daki şirketin Türkiye’de marka tescili ve dava takibi

Belçika’da kurulu bir şirketin Türkiye’deki marka işlemlerinde şirketin güncel varlığı ve temsil yetkisi hukuken doğrulanmalıdır. BOIP marka tescil belgesinde görünen hak sahibi şirket ile Türk marka başvurusunun sahibi aynı kişi olmayabilir; unvan değişikliği, birleşme, devir veya lisans geçmişi bu farkı açıklayabilir. Başvurunun doğru kişi adına yapılması ileride markanın geçerliliği ve kullanımı bakımından önem taşır.

Şirketin Türkiye’de vekil aracılığıyla işlem yapabilmesi için başvuru ve gerekiyorsa dava yetkisinin ilgili işlemlere elverişli şekilde düzenlenmesi gerekir. Belçika’dan alınan yabancı resmi evrakın Türkiye’de kullanılmasında onay ve tercüme şartları belgenin türüne göre araştırılır. KBO/BCE şirket kaydı, BOIP markası ve ticaret unvanının birbirinin yerine kullanılmadığı dosyada ayrı gösterilir. Belçika KBO/BCE kaydının Türkiye’de kullanımı konulu ayrı rehber bu belge aşamasına ilişkindir.

Markanın Türkiye’ye genişletilmesi için hukuki işlem sırası

İlk olarak markanın mevcut BOIP, EUIPO ve WIPO sicillerindeki durumu; kayıt numarası, hak sahibi, mal-hizmet kapsamı ve koruma ülkeleriyle doğrulanır. Ardından Türkiye’de aynı veya benzer marka başvuruları için araştırma yapılır. Benelüks ilk başvuru tarihinden itibaren altı aylık rüçhan dönemi içinde olup olunmadığı, SMK m.12’nin hak sahibi ve eşya kapsamı şartlarıyla karşılaştırılır. Türkiye’de ulusal başvuru ile Madrid sistemi üzerinden ülkenin belirlenmesi seçenekleri, mevcut uluslararası başvuru ve marka temelinin durumuna göre değerlendirilir.

Başvuru veya sonraki belirlemeden sonra Türkiye’nin ilgili sınıflarda koruma sağladığına ilişkin sicil ve kararlar takip edilir. Marka hakkının Türkiye’de kullanılmasına ilişkin deliller düzenli kaydedilir; üçüncü kişinin başvurusu veya kullanımıyla karşılaşılırsa SMK m.6, m.7, m.29, m.149 ve m.159 bakımından koşullar ayrı analiz edilir. Amaç yalnız tescil belgesi sayısını çoğaltmak değil, Belçika’da faaliyet gösteren bir şirketin Türkiye pazarında korumak istediği gerçek ticari varlığı doğru hukuki zeminde güvence altına almaktır.

BOIP ve Türkiye marka koruması hakkında 12 soru

Resmî kaynaklar

TBMM 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu; TÜRKPATENT uluslararası marka tescil sistemi; WIPO: markaların ülkesel koruması ve BOIP; WIPO Madrid: korumanın yeni ülkelere genişletilmesi; Hollanda resmî işletme portalı: Benelüks BOIP tescili.