İngiltere Inheritance Act 1975 Talebi Türkiye’deki Miras Evini Etkiler mi? MÖHUK 20

Kısa özet

1. 1975 Act hangi ihtiyacı karşılar?

İngiltere ve Galler hukukunda Inheritance (Provision for Family and Dependants) Act 1975, ölümden sonra vasiyetnamenin veya vasiyetsiz miras paylaşımının bazı aile bireyleri ve bakmakla yükümlü olunan kişiler için makul mali karşılığı sağlamadığı durumlarda mahkemeden düzenleme istenebilmesini öngörür. Bu dava, mirasbırakanın hayatta iken yaptığı bütün malvarlığı tasarruflarını otomatik geçersiz kılan bir işlem değildir. İngiliz mahkemesine yöneltilen temel talep, kanundaki başvuru sınıflarına giren kişinin ihtiyacı ve terekenin durumu bakımından uygun mali karşılığın bulunup bulunmadığının incelenmesidir.

Türkiye’de yaşayan Türk vatandaşını ilgilendiren önemli mesele, İngiltere’de açılmış bir 1975 Act davasının Mersin veya İstanbul’daki taşınmaz üzerinde kendiliğinden mülkiyet değişikliği yapıp yapmadığıdır. Hayır: İngiliz mahkemesinde mali karşılık talebiyle Türk tapu sicilinde mülkiyet intikali iki ayrı hukuki aşamadır. İngiltere’de uygulanacak düzenleme, Türk mirasçı sırası ve tapunun bulunduğu yer hukuku ile birlikte değerlendirilmeden kesin satış, hisse oranı veya tescil sonucu çıkarılamaz.

2. 1975 Act m.1 bakımından İngiltere ve Galler domicile şartı

Kanunun 1(1) maddesi, ölen kişinin İngiltere ve Galler’de domiciled olmasını başlangıç koşulu olarak düzenler. Domicile kavramı yalnız ülkeye giriş kaydı, oturma izni veya belirli yıl sayısınca ikamet etmekten ibaret değildir. Bu nedenle “ölen Londra’da ev kiralıyordu” bilgisi tek başına 1975 Act’in uygulanacağına dair kesin tespit sağlamaz. Kişinin hayat merkezinin ve ilgili İngiliz hukuk kurallarına göre domicile statüsünün ayrıca incelenmesi gerekir.

Türk vatandaşlığı veya İngiltere’de uzun süre çalışma, kendi başına bu özel kanuna başvuru hakkının bütün koşullarını oluşturmaz. Ölenin İngiltere ve Galler’de domicile sahibi olmaması hâlinde 1975 Act m.1 kapsamı somut olarak tartışmalı olabilir. Ayrıca düzenleme İngiltere ve Galler hukukuna aittir; İskoçya ve Kuzey İrlanda için aynı hükmün otomatik geçerli olduğunu söylemek yanlıştır. Dosyanın ilk bölümüne kişinin ölmeden önceki yerleşim, aile ve malvarlığı bağlarını gösteren somut belgeler konmalıdır.

3. Eş, eski eş, çocuk ve bakmakla yükümlü olunan kişiler

1975 Act m.1, başvurabilecek sınıfları tek tek sıralar. Sağ kalan eş veya civil partner, şartları taşıyan eski eş veya eski civil partner, ölenin çocuğu, ölenin aile içinde çocuk gibi gördüğü bazı kişiler ve ölümden hemen önce ölen tarafından tamamen veya kısmen geçimi sağlanan kişiler bu kapsamda yer alabilir. Belirli birlikte yaşama koşullarını taşıyan partnerler için ayrıca kanuni düzenleme bulunur. Her sınıfın başvuru sıfatı kendi koşullarıyla ispatlanmalıdır.

Çocuğun yetişkin olması başvuru sınıfını kendiliğinden ortadan kaldırmaz; fakat mali ihtiyaç, geçim durumu ve kanuni değerlendirme ölçütleri sonuç üzerinde önem taşır. Türk miras hukukundaki “mirasçı” sıfatıyla İngiliz 1975 Act başvuru ehliyetinin aynı olduğunu varsaymamak gerekir. İngiliz hukukunda bakmakla yükümlü olunan bir kişi, Türk Medenî Kanunu bakımından kanuni mirasçı olmayabilir. Tersine Türk hukukunda mirasçı olan bir kişi, İngiliz başvurusunun domicile ve başvuru sınıfı şartlarını taşımayabilir.

4. İki yıllık birlikte yaşama şartını yanlış genellememek

İngiltere’de evlilik olmadan birlikte yaşayan kişiler için 1975 Act m.1(1)(ba) ve 1(1A) hükümlerinin özel şartları vardır. Bu düzenleme, başvuru öncesinde belirli süre birlikte yaşama ve ilişki niteliği üzerinde durur. İki yıllık birlikte yaşama ölçütünü, kanunun saydığı bütün başvuranlar için genel mirasçılık şartı gibi göstermek hatalıdır. Örneğin kanunun çocuğa ilişkin hükmünde aynı şart aranmamaktadır.

Birlikte yaşadığını ileri süren kişi adres kayıtları, müşterek hane giderleri, banka belgeleri, ortak kira sözleşmesi ve ölümden önceki dönemde ilişkinin nasıl sürdüğünü gösteren diğer delilleri toplamalıdır. Sadece sosyal medya fotoğrafına dayanılması veya Türkiye’deki komşuların anlatımıyla İngiliz mevzuatındaki bütün koşulların ispatlandığının varsayılması doğru olmaz. Bu başvuru hakkı, Türk tapusunda otomatik eş payı veya miras hakkı doğurmaz; iki ülke düzeninin amaçları farklıdır.

5. Makul mali karşılık ve mahkemenin değerlendirmesi

Kanunun 1. ve 2. maddeleri bakımından önemli kavram reasonable financial provision, yani makul mali karşılıktır. Bu kavram, başvurucuya ölenin malvarlığından mutlaka belli yüzde verileceği anlamına gelmez. Eş veya civil partner başvuruları yönünden kanundaki ölçüt ile diğer başvuranlar bakımından geçim ihtiyacına odaklanan ölçüt arasında fark vardır. Talep dilekçesinde kişi sınıfı ve uygulanacak mali karşılık ölçütü açık yazılmalıdır.

1975 Act m.3, mahkemenin değerlendirmesinde başvurucunun ve diğer hak sahiplerinin mali kaynaklarını, gelecekteki ihtiyaçlarını, ölenin sorumluluklarını, terekenin büyüklüğünü ve niteliğini, belirli sağlık durumlarını ve uygun görülen diğer hususları sayar. Hak sahibinin Türkiye’de taşınmazının bulunması da mali kaynak değerlendirmesinde olgusal anlam taşıyabilir; fakat Türk evinin miras payına otomatik müdahale yetkisi sonucunu vermez. İngiliz mahkemesinde kullanılan malvarlığı tablosu, Türk tapusundaki mülkiyet sonucuyla karıştırılmamalıdır.

6. Altı aylık süre ölüm tarihinden mi başlar?

1975 Act m.4’ün genel kuralı, mahkemeye başvurunun tereke için temsil yetkisi belgesinin ilk alınmasından itibaren altı ay içinde yapılmasıdır. Bu tarih her zaman ölüm tarihi değildir. Grant of Probate veya Letters of Administration düzenlenmesi ve belgenin niteliği somut dosyada doğrulanmalıdır. Belgeye ilişkin kayıt alınmadan yalnız ölüm tarihinden altı ay hesaplamak, geçerli dava hakkı olabilecek bir kişinin yanlış bilgilendirilmesine neden olabilir.

Altı aylık sürenin geçirilmesi her durumda mutlak hak kaybı anlamına da gelmez; m.4 mahkeme izniyle süresinden sonra başvuru imkânı tanır. Ancak bu izin kendiliğinden verilmez. Gecikme, belgelerin toplanması, terekenin dağıtılmış olup olmadığı ve diğer tarafların durumu gibi olgular için somut açıklama gerekir. İngiltere’de görüşmeler sürüyor diye süreyi hiçbir işlem yapmadan geçirmek uygun değildir. Süre takvimi İngiliz solicitor ile ayrıca kontrol edilmelidir.

7. Probate ve Letters of Administration hakkın kendisi değildir

Grant of Probate, vasiyetnameye bağlı tereke idaresinde; Letters of Administration ise başvuru koşullarına göre tereke yönetim yetkisinde önem taşıyan belgelerdir. 1975 Act m.4 bakımından temsil belgesinin hangi tarihte ve ne kapsamda verildiği kritik olabilir. Ancak belgenin veriliş tarihiyle Türk mirasçı belgesinin içeriği farklı hukuki soruları yanıtlar. Bir İngiliz grant belgesinin varlığı, Türk taşınmazında kişisel olarak pay sahibi olunduğunu tek başına ispat etmez.

Dava açmayı düşünen kişi grant tarihiyle İngiliz tereke yöneticisinin kimliğini, vasiyetname bulunup bulunmadığını ve idarenin hangi aşamada olduğunu öğrenmelidir. Ayrıntılı belge farkları için Letters of Administration ve Türk mirasçılık belgesi yazısına bakılabilir. Bu incelemenin ayrı konusu ise bir grant belgesinin varlığından bağımsız olarak makul mali karşılık talebinin Türk taşınmazına hangi yoldan etki edebileceğidir.

8. İngiliz mahkemesi hangi tür kararlar verebilir?

1975 Act m.2, kanuni şartlar oluşursa mahkemenin net terekeden dönemsel ödeme, toplu para ödemesi, belirli malın devri veya yararlanma düzenlemesi gibi çeşitli kararlar alabilmesine imkân tanır. Her dosyada talebin mutlaka aylık nafaka veya doğrudan taşınmaz devri şeklinde sonuçlanacağı söylenemez. Kararın kapsamı, başvurunun türüne, taraflara, ispatlanan mali ihtiyaçlara ve mahkemenin net tereke değerlendirmesine bağlıdır.

Özellikle İngiliz mahkemesinin bir temsilciye mali ödeme yükümlülüğü getirmesiyle Türkiye’deki belirli bir taşınmazın mülkiyetini değiştirmesi farklı işlemlerdir. Bir ödeme kararı Türk hukukunda yabancı ilamın tenfizi açısından ayrıca incelenebilir; İngilizce karara dayanarak Türk tapu müdürlüğünden doğrudan başvurucunun adına tescil istenebilmesi farklı ve daha sıkı aynî hak sorunları doğurur. Bu ayrım yapılmadığında yanlış dava türü veya yanlış muhatap seçilebilir.

9. Net estate hesabı ile Türk tapu payı aynı değildir

1975 Act m.25’te net estate tanımı, ölenin tasarruf edebildiği malvarlığının ilgili borçlar ve masraflarla birlikte hesaplanmasına ve kanunda ayrıca belirtilen bazı kalemlere ilişkindir. İngiliz mahkemesinin mali karşılık hesabında dikkate aldığı net tereke, Türkiye’de tapuda kayıtlı belirli bir taşınmazın hangi kişinin mülkiyetinde olduğunu tek başına belirleyen belge değildir. Varlıkların hangi hukuk altında değerlendirileceği ayrı bir kanunlar ihtilafı sorusudur.

Tereke dökümü yapılırken İngiltere’deki banka hesapları, borçlar, emeklilik ve sigorta türleri ile Türkiye’deki konut, tarla veya şirkete ait paylar ayrı kategorilerde gösterilmelidir. Gerçekten terekeye dahil olmayan bir ödeme veya ortak mülkiyetin tamamı sanki ölene aitmiş gibi yazılmamalıdır. İngiliz mahkemeye sunulan değerin Türk tapu kaydındaki hisseyle tutarlı olup olmadığı ayrıca kontrol edilir. Bu belge disiplininin amacı, iki ülkede çelişen varlık tabloları oluşturmamaktır.

10. MÖHUK m.20/1: Türkiye’deki taşınmaz mirasında Türk hukuku

5718 sayılı MÖHUK m.20/1, mirasın kural olarak ölenin millî hukukuna tâbi olduğunu, Türkiye’de bulunan taşınmazlar bakımından ise Türk hukukunun uygulanacağını açıkça düzenler. Kişi İngiltere’de domiciled olsa, 1975 Act kapsamında bir mali karşılık başvurusu yapılabilse ve İngiliz mahkemesi buna ilişkin karar verse bile Türkiye’deki taşınmazın miras yoluyla edinilmesi bakımından Türk hukukunun özel bağlantısı göz ardı edilemez.

Burada “İngiliz kararı hiçbir koşulda Türkiye’de değerlendirilemez” şeklinde mutlak bir önerme de doğru değildir. Mahkeme kararının para borcuna mı, şahsi edime mi, yoksa doğrudan aynî hakka mı ilişkin olduğu araştırılır. MÖHUK m.20/2 ve m.21’in mirasın iktisabı ve taşınmaz üzerindeki aynî haklarla ilgili hükümleri de somut olaya uygulanabilir. Genel kanunlar ihtilafı çerçevesi için MÖHUK m.20 incelemesine bakılabilir.

11. Türk saklı payı 1975 Act talebiyle aynı şey değildir

Türk Medenî Kanunu’nda ölüme bağlı tasarrufların saklı paya etkisi, TMK m.505 ve m.506’daki tasarruf edilebilir kısım ve saklı pay düzenlemeleriyle bağlantılıdır. Kanunun m.560 ve devamındaki tenkis davası kuralları, saklı payın ihlali hâlinde belirli şartlarla gündeme gelebilir. Bu dava, İngiliz 1975 Act kapsamındaki makul mali karşılık başvurusundan farklı amaca ve farklı kanuni ölçütlere sahiptir. İki ülkede kullanılması gereken talep sebebi aynı başlık altında birleştirilmemelidir.

Türk hukukunda saklı paylı mirasçı olabilmek için kanunda belirtilen mirasçılık statüsü gerekir; İngiliz hukukunda ise 1975 Act m.1’deki başvuru sınıflarından birine girmek önem taşır. İngiltere’de mali yardım almaya hak kazanan kişinin Türkiye’deki evde saklı pay sahibi olduğu sonucuna atlanamaz. Aynı şekilde Türkiye’de saklı pay ihlali bulunan bir mirasçı için İngiltere’de otomatik 1975 Act kabulü garanti edilemez. Uyuşmazlığa göre ayrı hak sahipliği tabloları hazırlanmalıdır.

12. İngiliz birlikte yaşayan partnerin Türkiye’de miras hakkı var mı?

1975 Act başvurularında evlilik dışında birlikte yaşayan partnerlerin belirli koşullarda başvuru hakkı bulunması, Türk Medenî Kanunu’nun kanuni mirasçı sırasına aynı sıfatın eklendiği anlamına gelmez. Türk hukukunda sağ kalan eş bakımından TMK m.499’daki kurallar geçerlidir. Birlikte yaşamanın İngiliz mali karşılık başvurusuna temel olabilmesiyle Türk kanuni mirasçılığı birbirinden ayrılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta evliliğin hangi ülkede ve hangi usulle kurulduğu, medeni hâlin belgeyle doğrulanıp doğrulanmadığı ve Türk hukukunda tanınıp tanınmadığı incelenir. Kanuni mirasçılık, vasiyetname lehine yararlanma ve İngiliz bakım/finansal karşılık hakkı farklı dayanaklardan doğabilir. Dolayısıyla İngiliz mahkeme dilekçesindeki “partner” ifadesi Türk tapusunda eş payını doğuran hukuki bir etiket değildir. Tarafların statüsünü ispatlayan belgeler ve bağlama kuralları görülmeden mülkiyet payı hesaplanmamalıdır.

13. Yabancı para ödeme emri için MÖHUK m.50–56 incelemesi

İngiliz mahkemesinin 1975 Act uyarınca belirli kişiye belirli tutarda ödeme öngören nihai bir karar verdiği hâlde, bu kararın Türkiye’de icra edilebilir olması ayrı tenfiz incelemesine bağlıdır. MÖHUK m.50, yabancı hukuk mahkemelerinin hukuk davalarına ilişkin ve o ülke hukukuna göre kesinleşmiş ilamlarının Türkiye’de icrası için tenfiz kararını öngörür. m.53 başvuru belgelerine, m.54 ise şartlara ilişkin kurallar getirir. Kararın niteliği, kesinleşmesi ve savunma hakkıyla ilgili itirazlar önem taşır.

Bunun sonucu İngiltere’den alınan herhangi bir “order” belgesinin doğrudan Türk icra ödeme emri gibi kullanılması değildir. İlamdaki yükümlülüğün şahsi para borcu mu, malların paylaşımı mı, başka bir edim mi olduğu belirlenmelidir. Türk tapusu üzerinde aynî hak doğuran hukuki işlem bakımından MÖHUK m.20–21 ve Türk tapu şekil kuralları ayrıca önemini korur. Tenfizde yabancı kararın içeriğini yeniden esastan karara bağlama düşüncesiyle yeni bir miras payı tespiti yapmak aynı işlem değildir.

14. İngiliz kararında Türk taşınmazı yazıyorsa tapuda ne yapılır?

Bir İngiliz 1975 Act kararında Türkiye’deki dairenin değeri, adresi veya satışından elde edilecek bedel bulunabilir. Bu ibareler tek başına belirli kişinin Türk tapu sicilinde malik olduğu sonucunu göstermez. Tapu mülkiyetinin ve satış yetkisinin Türk hukukunda hangi tescil veya temsil işlemiyle kullanılabileceği sorulmalıdır. Taşınmazın halen ölen adına mı, bir mirasçı adına mı veya bir şirket adına mı kayıtlı olduğu mutlaka araştırılmalıdır.

Yabancı mahkeme emri, taraflara Türkiye’de işlem yapmak üzere bir yükümlülük getirmişse bu şahsi yükümlülüğün dayanağı ve etkileri ayrı incelenir. Aynî hakka ilişkin geçerli işlem ve tescil şartları yerine getirilmeden tapuda mülkiyet değişikliği yapılamaz. İlgili kararın yalnız sulh anlaşması veya ek schedule mı yoksa bizzat yargısal hüküm mü olduğu da kontrol edilmelidir. Yurt dışında düzenlenmiş belgenin noter onaylı çevirisi hukuki nitelik farkını ortadan kaldırmaz.

15. Türkiye’de bulunan mirasçının İngiltere davasına katılımı

Türkiye’de oturan çocuk, eş veya başka hak sahibi İngiliz davadan haberdar olduğunda önce hangi sıfatla davaya katılacağı netleştirilmelidir. 1975 Act m.1’e göre başvuran olmakla, mevcut vasiyetnamenin lehtarı veya mirasçı sıfatıyla İngiliz davada savunma yapmak aynı rol değildir. Tereke yöneticisinin, başvurucunun ve diğer yararlanıcıların iddia ettiği tutarlar kendi delil ve hesaplarıyla sunulur.

Tarafın Türkiye’de bulunması İngiliz mahkemesi önündeki süreleri kendiliğinden durdurmaz. Mahkeme evrakının tebliği, avukatın İngiltere’de yetkilendirilmesi, çevrim içi katılım veya delil beyanları davanın kurallarına göre planlanmalıdır. Türk malvarlığını gösteren tapu kaydı ve değerleme raporu İngiliz muhakemesinde mali ihtiyaç hesabında delil olabilecek niteliktedir; belgenin hangi amaçla sunulduğu açık yazılmalıdır. Türk avukatın İngiltere mahkemesi önünde solicitor yetkisine sahip olduğu izlenimi verilmemelidir.

16. Delil ve mali ihtiyaç dosyasının kurulması

Başvurucunun gelir, gider, sağlık, barınma ve bağımlılık durumları 1975 Act m.3 bakımından önem taşıyabilir. Maaş bordrosu, kira sözleşmesi, banka hesap özeti, eğitim ve bakım masrafları, sağlık giderleri ile mevcut malvarlığı listesi tarihlerine göre hazırlanmalıdır. Ölenden düzenli destek sağlandığı ileri sürülüyorsa para transferleri, yazışmalar ve ortak gider kayıtları dönemsel olarak eşleştirilmelidir.

Türkiye’deki taşınmaz için tapu kaydı, takyidat, hisse oranı ve yakın tarihli değerleme çalışması kullanılır. İngiltere tarafında grant, vasiyetname, hesaplar, tereke borçları ve diğer mirasçıların mali talepleri gözden geçirilir. Belgelerin apostil/tercüme gerekliliği hangi ülkede hangi makam önünde kullanılacağına göre belirlenir. Her ülkedeki bütün resmi belgeleri yalnız bir klasörde toplamak yeterli değildir: belge, hangi maddi olguyu ispatladığıyla birlikte açıklanmalıdır.

17. Terekenin dağıtılması, ihtilaf ve koruma planı

İngiltere’de tereke yöneticisi varlıkları dağıtmaya hazırlanıyorsa 1975 Act m.4’teki süre ve m.20’nin personal representative ile ilgili hükümleri ayrıca incelenmelidir. Başvurucunun yalnız müzakere yürütmesi, İngiliz mahkemeye başvuru yapılmış olduğu anlamına gelmez. Süre içinde usulünce dava açılması ve gerekli taraflara tebligat sağlanması başka adımlardır.

Türkiye’de taşınmazın satılması riski ayrı usul sorunları doğurabilir. Türk mahkemesinde talep edilebilecek koruma tedbiri, taraf sıfatı ve hak dayanağı belirlenmeden “İngiltere davası açıldıysa tapuda şerh otomatik çıkar” denilmemelidir. Terekenin tamamında hangi işlemin yapılacağı, hangi malın satılmasının gerektiği ve alacakların hangi kaynaktan karşılanacağı dosyaya özel değerlendirilir. Gerektiğinde tarafların haklarına etkisi olan süreçler iki ülkede eşgüdümlü yürütülür.

18. Vasiyetname, trust ve miras vergisi ayrı konulardır

İngiliz vasiyetnamesi içinde trust kurulmuş olması, 1975 Act başvurusunun bütün koşullarını ortadan kaldıran genel bir kural değildir. Trust’ın malvarlığı üzerindeki hukuki niteliği, lehtarlar ve İngiliz mahkemesinin talep konusu ayrıca incelenir. Buna karşılık Türk tapu sicilinde bir life interest trust ifadesinin intifa hakkı olarak kendiliğinden tescil edildiği de söylenemez. Bu başka sorun Life Interest Trust ve Türk intifa hakkı incelemesinde ele alınmıştır.

İngiltere’de IHT400 formunun verilmesi veya miras vergisinin hesaplanması, mali karşılık davasındaki başvuran sıfatını kendiliğinden belirlemez. Türkiye’deki veraset ve intikal vergisi beyanı da İngiliz mali karşılık davasıyla aynı işlem değildir. IHT400 ile Türk veraset vergisi ayrımı başka yazıda incelenmektedir. Her sürecin süresi ve hukuki konusu farklı tutulmalıdır.

19. Üç farklı senaryoda 1975 Act’in Türkiye yönü

Senaryo bir: İngiltere ve Galler’de domiciled olduğu araştırılarak kabul edilen bir kişinin vasiyetnamesinde yaşayan eşine geçim için hiçbir karşılık bırakılmamış ve Türkiye’de ev bulunduğu ileri sürülüyor olsun. Eşin İngiliz mali karşılık başvurusunun kabul koşulları 1975 Act m.1–4’e göre, Türk evinin mirasçılığı ise MÖHUK m.20’ye göre incelenir. Tek başına İngiliz mahkeme davası tapu değişikliği yaratmaz.

Senaryo iki: İngiltere’de iki yıldır birlikte yaşadığını iddia eden, ancak resmî nikâhı olmayan partner mali destek talep etsin. İngiliz 1975 Act m.1’deki özel şartlar oluşabilir; fakat Türk TMK m.499 bakımından doğrudan eş mirasçısı sayılacağı sonucu çıkarılamaz.

Senaryo üç: İngiliz mahkemesi bir yararlanıcıya toplu sterlin ödemesi kararı versin. Bu kararın Türk hukukunda icra edilebilmesi için MÖHUK m.50–56 incelemesi gerekir; Türkiye’deki evin satış veya devri bakımından ayrıca aynî hak kuralları göz ardı edilemez. Bu üç örnek sonuç taahhüdü değil, hangi ayrımın yapılacağını gösteren varsayımsal çalışma örnekleridir.

20. Belgeler, yapılacak işler ve resmî mevzuat kaynakları

Önce ölenin kimliği, vatandaşlıkları, İngiltere ve Galler domicile bağlantısı, ölüm tarihi, vasiyetname, probate ve ilk temsil belgesi tarihi bir arada doğrulanır. İkinci aşamada başvurucunun hangi m.1 sınıfına girdiği, mali karşılık ihtiyacı ve net tereke hesabı hazırlanır. Üçüncü aşamada Türkiye’deki tapu ve mirasçılık belgeleriyle MÖHUK m.20/1–2, m.21, m.43 ve varsa m.50–56 bakımından hangi işlem gerektiği belirlenir.

Uygulanacak İngiliz hukuk ve süre hakkında İngiltere ve Galler’de yetkili meslek mensubundan görüş alınmalıdır. Türk tapu, mirasçılık ve tenfiz işlemleri için Türk hukukuna göre somut belge çalışması yapılır. Ölenin mirasçısı bulunamadığı iddiasında ise bu 1975 Act mali karşılık davasıyla karıştırılmamalıdır; Bona Vacantia ve mirasçısız tereke yazısı ayrı soruyu incelemektedir.

Resmî mevzuat: 1975 Act m.1 başvuranlar, m.2 mahkeme kararları, m.3 mali değerlendirme, m.4 süre, m.25 tanımlar; 5718 sayılı MÖHUK TBMM kabul metni ve 4721 sayılı TMK TBMM kabul metni. TBMM kabul metinlerinde sonraki değişikliklerin güncel konsolide metinle ayrıca karşılaştırılması gerekir.